İlahi Armağan -61- Meclis

Ey evlat! Allah yolcuları karanlığa ışıkla girerler Onların ışığı, Hakk'a kulluktur Onlar korku ve çekinme içinde olurlar Sonlarının kötü gelmesi ihtimali onları korkutur Hakk’ın ilmi acaba neyi ge­rektiriyor, malûmları değildir Sonları nice olur, bilmezler Bütün bunları düşünerek karanlığı ibadet ışıkları ile delmeye çalışırlar Çe­kinme, bazı zor işler, ağlamak, onların hâlidir Namazlarını, oruçları­nı, haclarını ve bütün ibadetlerini gerektiği gibi yaparlar Hem dil­leri, hem de kalpleri ile Hakk'ı zikrederler Dünyadaki hâlleri böyle geçip gider Sonra öbür âlemin en güzel yeri olan cennete giderler Orada Hakk’ın rahmet yüzünü görür, iyiliğini bulur, bu hâllerine şükür ederler: “Allah'a hamd olsun, bizden kederi giderdi” (el-Fâtır, 35/34)
Allah'ın öyle kulları vardır ki, onlar üstat sayılırlar Ayrıca bun­ları yetiştiren şahlan, reisleri, emirleri, sahipleri de vardır İşte bun­lar, hep birlikte yukarıda beyan edilen duayı, öbür âleme göç etme­den burada da okurlar
Hak Teâlâ'nın o yüce kulları O'nun kapısına vardıkları zaman kapıyı açık bulurlar İlâhî süvariler onları orada bekler Hepsi o yüce kulların gelmesini gözetliyordu zaten Görünce selâm verir ve o sevgili kullar önünde baş eğer, emir beklerler
Sâlih kullar, o kapıdan içeri girince hiçbir gözün görmediği, ku­lağın işitmediği, beşer kalbinin hatırlamasına imkân olmayan kutsî varlıklar görür, şöyle duaya başlarlar: “Allah'a hamd olsun; Zât’ından ayrı kalma üzüntüsünü biz­den aldı Aramızdaki perdenin verdiği kederi kaldırdı Bizi Zât’ı için seçti, yakınlığına erdirdi Bilhassa Zât’ından gayri şeylerle meşgul ol­ma derdini bizden aldı Bizi bütün fâni varlıklardan beri edip Zât’ı ile olmayı nasip ettiği için Allah'a hamd olsun; Rabb’imız hem Gafûr, hem de Şekûr'dur Yaratan'ımız, hatalarımızı bize göstermeden siler
ve yaptığımız az kulluğa karşı bol iyilik eder”