İlahi Armağan -59- Meclis

59 MECLİS


Bu konuşma Cuma günü yapıldı
Konuşma tarihi: Hicrî 9 Recep 546, Milâdî 1151


Kulların elinde bulunana göz diken kimsenin sözü yağcılıktan hali kalmaz; dereceli konuşur, nabza göre şerbet verir Onun için ha­kikî sebepleri görmek mümkün değildir Onun konuşması özünden ayrılan kabuğa benzer Yalnız dış görünüşü olur, içi de boş
Ta-me-aطمع -Arap harflerine göre- kelimesindeki harflerin içi boş­tur İşte, tamahkârın işi de öyledir; boştur Tı boştur Mim boştur Ayn boştur


Ey Allah'ın kulları, sözlerimi tasdik ediniz; yapınız bunu; felah bulursunuz Denir ki: “Doğrunun himmeti yücedir Hiçbir sözcünün sözü, ona zarar vermez”
Allah Teâlâ, işlerinde daima galiptir Seni bir iş için kullana­caksa ona hazırlar Karşısında duran kişiden hatalı, edep dışı bir söz çıkarsa onun cevabı doğruluk olmalı Beni bulunduğunuz hâl konuşturuyor Yalan hâliniz beni susturuyor Ne kadar alırsanız o ka­dar satarım


Ey evlat! Bilgi ağacın meyve vermiş olsaydı, sultanların kapısı­na koşmazdın; nefsin için bir sığınak ve onun kötü arzularını tatmin yolunu aramazdın Zaman adamlarının kapılarını aşındırmazdın İlim sahibi için halkın kapısına koşacak iki ayak yoktur Zâhid geçinen kimsenin ise, halktan dünyalık alacak iki eli yoktur Allah'ı sevenin halka bakacak gözleri olmaz Allah sevgisinde doğru olan kimsenin, bütün halk karşısına çıksa bakışları tat vermez; o, sevdiğinden gay­ri kimseye bakmaz O zâtın baş gözünde dünya büyümez Âhiret ise, onun kalp gözüne büyük gelmez Sır gözünde ise, Mevlâ'dan gayri büyük olamaz
Akıllı kimseler olunuz, siz hiçbir şey üzerinde değilsiniz Çoğunuz zehirleyici kimselerin ve mâna âlemini öldüren kişilerin peşine dü­şer Söz edenlerinizin çoğu ise dilden atar; kalbinden bir şey diyemez
İçi bozuk adamın sesi dilden gelir; iman sahibinin sözü ise kalpten İman sahibinin kalbi, Yaratan'ın kapısında durur, sırrı ise on­dan içeride Kapıdan içeri girinceye kadar Hak kapısından ayrılmaz