İlahi Armağan -37- Meclis

Ey evlat! Bu makamı ara Asıl gayen anlattığımız şey olsun Dünyayı aramayı bırak Dünya seni doyurmaz Bir alırsan beş daha istersin Hakk'ın gayri nesneler, senin manevî huzursuzluğunu gidermez Hak'la ol; seni O'nun nuru doyurur İlâhî varlığın nuruna erince her şeyi bulmuş olursun Dünya ve âhiret zenginliğini de bu­lursun
Ey gafil, seni isteyeni iste Seni seveni sev Sana iştiyak duyana âşık ol Hak Teâlâ'nın kelâmını işitmedin mi? “Allah onları sever; onlar da Allah'ı severler” (el-Mâide, 5/54) Yine bu mevzu ile alâkalı şöyle bir kudsî hadîs vardır: “Ben size kavuşmayı daha çok arzularım”
Yaratan, seni ibadet için yarattı Neden oyuncakla oynarsın? O, seni kendine arkadaş etmek ister Başkalarını neylersin? Hak'­tan gayri ile uğraşma Kalbine Hak sevgisinden gayrisini koyma Hak'tan gayrisini sevecek olursan, şefkat ve merhamet duygusu ile sev Nefsin her şeyi sevmesi caiz olur Ama kalbin ve sırrın Hak'tan gayrini sevmesi ve bağlanması asla caiz olmaz Âdem Peygamber kalbi ile cenneti sevdi, ondan ayrıldı; oradan atıldı O, daimî kala­cağını sanıyordu Hâliyle sevgi bahane edilip başka sebep gösteril­medi Başka yollardan atıldı Meyve bahane oldu Sonra kalbi Hav­va'ya meyletti; hayli zaman da ondan ayrı kaldı Aralarında üç yüz senelik yol uzaklığı oldu Biri Serendip'te, biri Cidde'de yaşadı Bu mesafe aslında azdır Üç yüz sene değildir Ama Hakk'ın yardımı olmasaydı, üç yüz değil, üç bin yılda dahi buluşmak kabil olabilir miydi?
Yakup Peygamber kalbini oğluna bağladı Araları açıldı; uzak­lara düştüler Peygamber (sav) Efendimiz’in kalbi az da olsa Âişe anamıza meyletti, aralarında geçen macera onları bir müddet ayır­dı Bühtanlar atıldı, iftiralar oldu Günlerce onu görmeden yaşadı