İlahi Armağan -17- Meclis

Ey evlat! Sana kurtuluş yoktur İç hâlin dünya sevgisi ile dolu oldukça kurtulma ümidin boşunadır Ey Hak sevgisi iddiasında bu­lunan, iddian boştur Dünya sevgisi içini kaplamış, önce onu içinden at Bu hâlinle iyileri de görmen kabil olmaz Ayrıca âhiret sevgisini de kalbinden atman gerek Dünya ve âhiret sevgisini içinden çıkarıp Mevlâ sevgisi ile dolu olduğun zaman kurtulabilirsin Mevlâ'ya ermek için baş şart bunlardır
Hak’tan gayri bilcümle şeyleri bırakmak insanı kurtarabilir Al­lah sevgisi ile olan irfan sahibi, ne şunu, ne bunu sevebilir Hak’tan ayrı bildiği her şeyi bir yana bırakır ve onlara ilgi duymaz Ermek arzusunda olan böyle yapar
Zaman gelir, sevgi hâli tamam olur ve bu hâlde doğruluğa erilirse, dünyalık kısmetler kendiliğinden gelir O gelen yeter Sahibini yormaz Huzuru bozmaz Öbür âleme geçtiği zaman, üzülerek bura­dan ayrılmaz Terk ettiği birçok şeylerin daha iyisini orada bulur Yaptıkları onu Hak kapısında beklerler Yaptığı iyi şeylerin kaybol­madığını orada görür Kaybolmalarına imkân yoktu Çünkü hepsi Hakk'a terkedilmişti O'nun rızası için onlara ilgi duyulmamıştı Dün­yada basit görünen ve bu yüzden ilgi duyulmayan şeyler o âlemde, insana neler kazandırmaz ki? Burada az şey orada çok büyük ve hayırlı olur Yeter ki, yapılanlar Hakk'ın rızası için olsun
Allah Teâlâ, sevdiği kullara istediğini verir Onlara istemese dahi eksiksiz ve bol gönderir Hepsinin nasibi ve kısmeti önceden ayrılmıştır
Kalbin arzuları iç âlemden gelir, ötelerden coşar, yerini bulunca durur! Nefsin kötü arzuları ise dış âlemden koparak gelir ve sahibini azdırır Bunların ikisinin tatmini bir arada olamaz Birinin tatmin olması, öbürünün yıkılmasını doğurur Kalbin nasibi için nefsin arzusunu kırmak icap eder Nefsin arzusu kırılınca, kalbin haz yolları açılır Kalp doyduktan sonra, nefsin kısmeti de açılır Tatmin edil­miş kalbin sahibi olan nefse iyilik emrolunur O hâlde nefis mut­maindir Hak ve hakikat karşısında boynu eğik olur; dik kafalı ol­mayı bırakır