Cevâmiu's-Sîre (Siyerin Özü)

Bi'r-İ Ma'ûne Seriyyesi

Rasûlullah (sas), Şevval ayının geri kalan kısmını, Zilkade, Zilhicce ve Muharrem aylarında Medîne'de geçirdi Ardından hicretin üçüncü yılının sonlarında, Uhud Savaşı'ndan sonra geçen dördüncü ayın başlarında, Safer ayında Bi'ri Ma'ûne ashabını gönderdi

Bunun nedeni şudur: Mulâ'ibu'l-Esinne (mızrak uçları ile oynayan) olarak bilinen Ebû Berâ' Âmir b Mâlik b Ca'fer b Kilâb b Rabî'a b Âmir b Sa'sa'a, Hz Peygamber (sas)'e gelmişti Bunun üzerine Rasûlullah (sas), onu İslâm'a davet etti Ancak o, ne Müslüman olmaya yanaştı, ne de reddetti; fakat: "Ey Muhammed! Bir grup arkadaşını Necid ehline göndersen de, onları dinine davet etseler; umarım ki senin davetini kabul ederler" deyince, Rasûlullah (sas): "Necid ehlinin onlara bi kötülük yapmasından endişe duyuyorum" dedi Ancak o: "Ben onları himaye ederim" diye cevap verdi

Bunun üzerine Rasûlullah (sas), Benî Sâ'ide'den el-Mu'nikli Yemût (ölümle kucaklaşan, ölüme koşan) lakabı ile tanınan el-Münzir b Amr komutasında, kırk kişilik bir grup gönderdi Bu grubun, Müslümanların seçkinlerinden oluşan yetmiş kişi olduğu da söylenir Onlardan bazılarının adları şöyledir: El-Hâris b es-Sımme, Ümmü Süleym'in kardeşi ve Enes b Mâlik'in dayısı olan Haram b Milhân, Urve b Esma b es-Salt es-Sülemî, Nâfi' b Büdeyl b Varkâ' el-Hüzâ'î, Ebî Bekr es-Sıddîk'ın azadhsı Âmir b Füheyre ve diğerleri İşte bu kişiler kalkıp yola çıktılar; Benî Âmir arazisi ile Benî Süleym arazisi arasında bulunan Bi'ri Ma'ûne denilen yere vardıklarında konakladılar Heyetin içinde bulunan Haram b Milhân'ı, Rasûlullah (sas)'m mektubu ile birlikte Allah'ın ve Râsûlü'nün düşmanı Âmir b et-Tufeyl'e gönderdiler Elçi kendisine ulaşınca, mektuba bakmadan kendisine saldırıp öldürdü; ardından diğer Müslümanlara saldırmak üzere Benî Süleym'i savaşa davet ettiyse de Benî Süleym, Ebû Berâ'nın Müslümanlara verdiği himayeden dolayı onun bu çağrısını reddetti Ancak, Benî Süleym'in diğer kolları Usayye, Ri'l ve Zekvân kabileleri, Âmir b et-Tufeyl'in çağrısına uyup Müslümanları kuşatma altına aldılar Bunun üzerine Müslümanlar da karşılık verdiler ve Benî Dînâr b en-Neccâr'a mensub Ka'b b Zeyd'den başka hepsi şehid oluncaya kadar savaştılar; Allah onlardan razı olsun Ka'b, son nefesini veriyor zannıyla, şehid edilenler arasında can çekişir bir halde yaralı bırakılmıştı Yaralı olarak kurtulan Ka'b, Hendek Savaşı'nda şehid oluncaya kadar yaşadı Allah ondan razı olsun

Amr b Ümeyye ile el-Münzir b Muhammed b Ukbe b Uhayha b el-Culâh ise, arkadaşlarının başlarına gelenlerden habersiz olarak uzakta develerini otlatmaktalarken, arkadaşlarının konaklandıkları Bi'r-i Ma'ûne kuyusuna doğru yırtıcı kuşların uçuştuklarını görünce, hemen arkadaşlarının tarafına doğru koştular Kuşların, arkadaşlarının cesetleri üzerinde uçuşup dolaştıklarını; onları şehid eden düşman süvarilerinin de daha orada durduklarını gördüler Bunu gören el-Münzir b Muhammed, Amr b Ümeyye'ye: "Ne yapalım, dersin?" diye sordu Amr: "Hemen Rasûlullah (sas)'a gidip durumu haber verelim" dedi El-Münzir b Muhammed el-Ensârî: "Fakat ben el-Münzir b Amr'in öldürüldüğü bir yerde, kendimi ayırıp kayırmayı arzu etmem, kendi derdime düşemem" dedi ve şehid düşünceye kadar çarpıştı Amr b Ümeyye ise esir düştü Amr b Ümeyye, kendisinin Mudarr kabilesinden olduğunu haber verince, Âmir b et-Tufeyl, anasının bir köle âzâd etme adağını yerine getirmek için onun perçemini kesip serbest bıraktı Bu olay, Safer ayının onuncu gününde, dolayısıyla er-Racî' olayıyla aynı ayda oldu

Amr b Ümeyye hemen geri döndü Kanat vadisinin başında bulunan Karkara'ya varınca, Benî Kilâb'dan iki adamla karşılaştı Bunların Benî Süleym'den olduğu da söylenir Bu iki adam, Amr ile birlikte orada bulunan bir gölgelikte dinlenmeye başladılar Bu iki adamda Rasûlullah (sas,)'ın ahitnamesi vardı Fakat Amr'ın bundan hiç haberi yoktu Amr, kendilerine kimlerden olduklarını sordu; onlar da hangi soydan olduklarını söylediler Bunun üzerine Amr, onların uykuya dalmalarını bekledi İkisi uyuyunca, Amr, arkadaşlarının intikamını almak hissiyle, onlara saldırarak ikisini de öldürdü

Rasûlullah (sas)'ın yanına varınca, durumu haber verdi Bunun üzerine Rasûlullah (sas), ona: "Gerçekten sen, mutlaka diyetlerini ödemem gereken iki kişi öldürdün”dedi Bu olay, Beni Nadir Gazvesi’nin yapılmasına sebep oldu