Çocuklarıma Hem Anne Hem Baba Olmak Zor

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-02-2012

Çocuklarıma Hem Anne Hem Baba Olmak Zor

Yasemin UÇAL ABDULLAH / PSİKOLOĞUM

5-6 yıl önce eşimi kaybettim

Üç tane oğlum var

Onlara hem anne hem de baba olmak çok zor

Başlarına bir şey gelir korkusu ile çocuklarımın üzerine çok düşüyorum

Bu davranışım çocuklarım tarafından baskıcı anne modeli gibi algılanabiliyor

“Anne bize güvenmiyor musun?” diyorlar

Büyük oğlum zaman zaman bana karşı sinirli davranıyor

Bu da beni çok üzüyor

Onlara davranış şeklimi nasıl belirleyeceğimi ve üzerimdeki bu tedirginlik duygusunu ne şekilde atacağımı bilmiyorum

Medine… / İstanbul

Öncelikle başınız sağ olsun

Eşinizi kaybettiğinizden dolayı belki de farkında olmadan “koruma güdüsüyle” fazla koruyucu davranıp onları kontrol ediyor olabilirsiniz

Bu davranışınız çocuklar üzerinde tabi ki baskı oluşturmakta

Çocuklar ergenliğe ya da yetişkinliğe adım atarken hareket alanlarının genişlemesini isterler

Çünkü artık hayata dair birtakım manevralar yapmak önemlidir

Kabiliyetleri geliştiğinden aşırı kontrol onları öfkelendirir

Özellikle erkek çocukları daha ziyade dış dünya ortamında bulunduklarından daha da güçlü olmak durumundadırlar

Bu gücü kazanabilmeleri yaşayacakları olumlu ya da olumsuz tecrübelerin toplamıyla mümkündür

Sürekli kontrol ve koruma güdüsü çocuklarınızın gelişim dönemlerinde yeteneklerini ihtiyaç duydukları oranda kullanmalarına engel olacağından istenmedik psikolojik durumlar ortaya çıkabilir

Mesela güven sorunu yaşayabilirler, yeteneklerini geliştiremeyebilirler, sosyal konumları istenilen düzeyde olmayabilir

Aşırı kontrol annelik şefkatini arka plana atabiliyor

Şimdi yaşadığınız olaya bir de annelik açısından bakalım

Klinik ortamda gözlemlediğimiz şu ki; eşini kaybetmiş bayanlar anne ve baba rolünü aynı anda üstlendiklerinden onları doğru eğitebilmek için bazen farkında olmadan uyguladıkları kontrolü fazlaca kullanarak annelik şefkatini arka plana atabiliyorlar

Buradaki davranış, “Aman şımarıp kontrolden çıkmasınlar” kaygısına dayanır

Oysa çocuklarınız annelerinin görevinin ne kadar da zor olduğunun farkındadırlar

Yeterince şefkatle beslenip özenilerek büyütülürlerse annelerine karşı ileride aynı şefkat ve merhametle geri bildirimde bulunacaklardır

Yapılabilecek en doğru davranış çocuklara dürüstlüğü, samimiyeti, vefayı öğreterek onlara güvendiğinizi hissettirmenizdir

Ayrıca çocuklarınıza ahlaki değerleri öğretmeniz işinizi kolaylaştıracaktır

Arkadaşları konusunda kontrol uygulanabilir

Özgürlükleri hususunda da nereye gidip geldiklerini annelerine bildirmeleri önemlidir

Bir anne olarak bu kadar tedirgin olmanıza gerek yok

Unutmayın ki çektiğiniz sıkıntıların Allah katında büyük ecri vardır

Hz

Enes (r

a) nakledilen bir hadiste hesap gününde Allah’ın rahmetine kavuşanlar arasında; “Kocası ölüp yetimlerle kalan ve ölünceye kadar onlara bakan kadın” olduğunu müjdeler

Efendimiz (s

a

v) buyururlar ki; “Kim sırf Allah rızası için şefkatle yetimin başını okşarsa, elinin değdiği saçlar sayısınca ecir ve sevap kazanır

Yanındaki yetime iyilik yapan kimse ile ben şu iki parmak gibi cennette beraber olacağız

” Siz elinizden geleni yapın

Cenab-ı Hak tabi ki yetimleri koruyacaktır

Yeter ki duanız üzerlerinden eksik olmasın

08-02-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Çocuklarıma Hem Anne Hem Baba Olmak Zor Çocuklarıma Hem Anne Hem Baba Olmak Zor Yasemin UÇAL ABDULLAH / PSİKOLOĞUM 5-6 yıl önce eşimi kaybettim Üç tane oğlum var Onlara hem anne hem de baba olmak çok zor Başlarına bir şey gelir korkusu ile çocuklarımın üzerine çok düşüyorum Bu davranışım çocuklarım tarafından baskıcı anne modeli gibi algılanabiliyor “Anne bize güvenmiyor musun?” diyorlar Büyük oğlum zaman zaman bana karşı sinirli davranıyor Bu da beni çok üzüyor Onlara davranış şeklimi nasıl belirleyeceğimi ve üzerimdeki bu tedirginlik duygusunu ne şekilde atacağımı bilmiyorum Medine… / İstanbul Öncelikle başınız sağ olsun Eşinizi kaybettiğinizden dolayı belki de farkında olmadan “koruma güdüsüyle” fazla koruyucu davranıp onları kontrol ediyor olabilirsiniz Bu davranışınız çocuklar üzerinde tabi ki baskı oluşturmakta Çocuklar ergenliğe ya da yetişkinliğe adım atarken hareket alanlarının genişlemesini isterler Çünkü artık hayata dair birtakım manevralar yapmak önemlidir Kabiliyetleri geliştiğinden aşırı kontrol onları öfkelendirir Özellikle erkek çocukları daha ziyade dış dünya ortamında bulunduklarından daha da güçlü olmak durumundadırlar Bu gücü kazanabilmeleri yaşayacakları olumlu ya da olumsuz tecrübelerin toplamıyla mümkündür Sürekli kontrol ve koruma güdüsü çocuklarınızın gelişim dönemlerinde yeteneklerini ihtiyaç duydukları oranda kullanmalarına engel olacağından istenmedik psikolojik durumlar ortaya çıkabilir Mesela güven sorunu yaşayabilirler, yeteneklerini geliştiremeyebilirler, sosyal konumları istenilen düzeyde olmayabilir Aşırı kontrol annelik şefkatini arka plana atabiliyor Şimdi yaşadığınız olaya bir de annelik açısından bakalım Klinik ortamda gözlemlediğimiz şu ki; eşini kaybetmiş bayanlar anne ve baba rolünü aynı anda üstlendiklerinden onları doğru eğitebilmek için bazen farkında olmadan uyguladıkları kontrolü fazlaca kullanarak annelik şefkatini arka plana atabiliyorlar Buradaki davranış, “Aman şımarıp kontrolden çıkmasınlar” kaygısına dayanır Oysa çocuklarınız annelerinin görevinin ne kadar da zor olduğunun farkındadırlar Yeterince şefkatle beslenip özenilerek büyütülürlerse annelerine karşı ileride aynı şefkat ve merhametle geri bildirimde bulunacaklardır Yapılabilecek en doğru davranış çocuklara dürüstlüğü, samimiyeti, vefayı öğreterek onlara güvendiğinizi hissettirmenizdir Ayrıca çocuklarınıza ahlaki değerleri öğretmeniz işinizi kolaylaştıracaktır Arkadaşları konusunda kontrol uygulanabilir Özgürlükleri hususunda da nereye gidip geldiklerini annelerine bildirmeleri önemlidir Bir anne olarak bu kadar tedirgin olmanıza gerek yok Unutmayın ki çektiğiniz sıkıntıların Allah katında büyük ecri vardır Hz Enes (ra) nakledilen bir hadiste hesap gününde Allah’ın rahmetine kavuşanlar arasında; “Kocası ölüp yetimlerle kalan ve ölünceye kadar onlara bakan kadın” olduğunu müjdeler Efendimiz (sav) buyururlar ki; “Kim sırf Allah rızası için şefkatle yetimin başını okşarsa, elinin değdiği saçlar sayısınca ecir ve sevap kazanır Yanındaki yetime iyilik yapan kimse ile ben şu iki parmak gibi cennette beraber olacağız” Siz elinizden geleni yapın Cenab-ı Hak tabi ki yetimleri koruyacaktır Yeter ki duanız üzerlerinden eksik olmasın