Evlilik Ve Can Dündar

EVLİLER OKUYUN

BEKÂRLAR DERS ALIN ))

(Can Dündar yine üstatlığını konuşturmuş)

Evlilik,

inanmadığım halde içerisinde 17 seneyi bitirdiğim bir kurum benim için 17 senede (abartmıyorum) 40 çift arkadaşımın son verdiği kurum ayni zamanda da

Evliliğimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belkide kuruma inanmamaktan geçiyor

Evliliği toplumun dayattığı şekilde yasamamaktan


Nedir bu dayatmalar?


Erkeğin muhakkak kadından yasça büyük olması, eğitim seviyesinin erkeğin lehine ya da en azından eşit olması bunların sadece en az ikisi

Olmaz, yürümez diyor toplum

Erkek yasça büyük olmalı ki, kadına 'hööt' dediğinde oturmalı kadın

Yâda yumuşatıyorlar;

-Efendim kadın erkekten önce çöküğü için (hani doğum falan) küçük olmalıymış yaşı


Eğitimde de böyle Kadının çok okumuşu bilmiş olurmuş, evde kalmakmış layığı


EŞİM BENDEN 2 YAS BÜYÜK; ne 'höt' dememe gerek kaldı 17 senede, ne de benden önce çöktü


Yıllar içinde ben yaşlandıkça o gençleşti,


-'Ooo Can bey kapmışınız çıtı rı' esprilerine muhatap dahi oldum


EŞİM 3 ÜNİVERSİTE BİTİRDİ; ben bi taneyi 9 senede bitirdim


Ne o bana bilmişlik tasladı, ne ben ona ezik baktım Kulağa gelen müzik tekse de, onu oluşturan notalar farklıdır der Halil Cibran


Bunu unutmadık biz


Ben konuşurken o dinledi, ben dinlerken o konuştu 17 sen e


O öfkeliyken ben, ben öfkeliyken o 'haklisin bitanem' dedik,

Öfke bitip fırtına durulduğunda 2ama bi de böyle düşün' de dedik fikrimizi savunurken


Farklı insanlar olarak görmedik birbirimizi, ayni amaç içi n savaşan neferlerdik bu hayatta

Asla bilmedik ne kadar para kazandığımızı, ortak cüzdanımızdan gerektiği kadar aldık


Ne kadar çalarsa çalsın masanın üstünde telefon, kim bu saatte arayan karşı cins diye sorgulamadık da ama


Sevginin en büyük dostuydu bizim için 'güven' Ve güvenin ardına saklanmış bir 'saygı' vardı daima


Ne kavgalar, ne badireler atlattık 17 senede


Eee ülkeler neler gördü, biz çekirdek aile mi sütliman yaşayacaktık


Bir gün öyle bir girdik ki birbirimize, ben ilk kez odamın dışında yattım bi gece, misafir odasında


Gece yarısı kapı açıldı esim;


-'Ne yapıyorsun burada?' diye sordu kapının eşiğinden, 'uyuyorum' dedim buz gibi bi sesle

Gitti, gelmesi 1 dakikasını almıştı elinde yastıkla

'kay yana' dedi daracık yatakta

'ne yapıyorsun?' dediğimde

'benim yerim senin yanın, sen gelmezsen ben gelirim' dedi


Anladım ki o gece, en uzun kavgamız yat saatine kadar sürecek


Ve bence doğrusu da bu


Özen gösterdik o günden sonra, evin her yerinde kavga ettik, yatak odamız hariç


Kırsak da zaman zaman kalplerimizi, asla kin tutmadık birbirimize


Toplum kurallarıyla oynasaydık bu oyunu belki de 41 inci çift

olacaktık o listede


Ama oyunun kurallarını biz koyduk Nede olsa bizim oyunumuzdu oynanan


Evlilik; hesapsız içine dalınması gereken bir oyun bence


Topluma kulaklarını tıkayarak hem de Ne benim, ne de bizim sözlerimizle


Sadece gönlünüzden geçtiğince


Dediği gibi Ataol Behramoğlu'nun;


'Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:


Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insan a


CAN DÜNDAR


Hayat kısa gelen bir battaniye gibidir


Yukarı çekersin ayak parmakların isyan eder


Aşağı çekersin omuzların titrer Ama yine de, neşeli insanlar dizlerini karınlarına çeker, rahat bir uyku uyumayı başarır