Yüreklerimize De Ramazan Gelse...

**Prof. Dr. Sinsi** · 07-28-2012

Yüreklerimize de ramazan gelse
Yüreklerimize de ramazan gelse

Ramazan yüreklerimize de gelse, sağanak sağanak rahmet yağsa üstümüze

Ramazan yüreklerimize de gelse, tüm günahlarımız tövbe iksiriyle yıkansa

Ramazan yüreklerimize de gelse, yüreklerimiz “kardeşlik” duygusuyla birleşse

Ramazan yüreklerimize de gelse, hem yüzümüz, hem de yüreğimiz gonca gonca çiçek açsa

Ramazan yüreklerimize de gelse, ramazanlaşsak, insanlaşsak, vicdanlaşsak da, kendi içimizden taşıp bir birimize karşı zaman zaman hissettiğimiz nefretleri aşsak

Tüm hayatımızı “adam gibi” yaşasak: Yaşasak ve yaşatsak!

O zaman ortamımız Osmanlı insanının bir birleriyle ilişkileri seviyesinde ilişkilenecek

İnsan ve devlet dengesi mükemmel seviyede kurulacak

Temel hak ve özgürlükler hem birey, hem devlet çapında işlerlik kazanacak

Avrupa Birliği’ne filan ihtiyaç duymadan yaşayıp gideceğiz!

•

Eskiden yumuşak yürekliydik

Çünkü “Yürek Müslümanı” idik

İnsan hem Müslüman olup, hem de inancını yüreğinden yaşarsa, Allah onu tepeden tırnağa merhamete dönüştürür

İnsan “merhamet”e dönüşünce, ne mi olur?

Kendine merhamet eder: İçki, kumar, uyuşturucu, hatta sigara gibi zararlı alışkanlıklardan kendini de, yakınlarını da uzak tutmaya çalışır

Ailesine merhamet eder: Eşine, çocuklarına ve tüm aile efradına sevgiyle yaklaşır

Akrabalarına merhamet eder: İmkânları nispetinde onları korur, gözetir, ihtiyaçlarına koşar

Komşularına merhamet eder: Komşuları açken, muhtaçken, “Rabbana hep bana” anlayışı içinde salt kendine yaşamaz!

Fakirlere merhamet eder: Tüm kazandığını kendine harcamaz

Sadece mecbur olduğu fitreleri, zekâtları değil, “gönlünden kopan”ları da verir

Kâinata merhamet eder: Ne havayı kirletir, ne de çevreyi

Kâinatın gelecek nesillerden ödünç alınmış bir emanet olduğunu bilir, ona göre davranır

Herkese merhamet eder: İnancını yalnızca “farz”larla sınırlamaz, sınırsız bir idrak ile sosyal hizmetlerde de bulunur: Meselâ kitap dağıtır, öğrenci okutur, parasızlıktan evlenemeyen sevdalıları evlendirir, v

s

Kendi hakkının-hukukunun yanı sıra, başkalarının hakkını-hukukunu da korur

Herkese karşı nazik olur

Trafik kuralları konusunda hassas davranır

Elbisesi, çorabı, dişleri, saçları ve bedeni daha temiz olur, daha düzgün yaşar

Yerken, içerken, çevresindeki insanları da dikkate alır; onları iğrendirecek hareketler yapmaktan sakınır

İnandığı dinin, insanı “hayatın merkezi” saydığını bilir ve nasıl bir inanca sahip olursa olsun, her insana “insan” olarak saygı duyar

Başkalarını yargılayacağına kendi olumsuzluklarını yargılar

Başkalarını suçlamak yerine kendi nefsini suçlamayı seçer

Başkalarını yadırgamaz, kendini yadırgar

Başkalarını çekiştirmekten uzak tutar nefsini; cihadı “Kendi nefsiyle mücadele” olarak algılar

“Mü’minin mü’mine gülümsemesi sadakadır” hükmü çerçevesinde her bakışını tebessümle süsler

Anne-babasının değerini bilir, onları yalnızca “Anneler Günü”nde, “Babalar Günü”nde değil, tüm zamanlarda hatırlar

Şeyh Edebali’nin, “İnsanı yaşat ki, devletin yaşasın” öğüdünde, “Her insan kendi varlığı içinde bir devlettir” anlamını okur, hikmetine ulaşır, sırrını çözer ve her insana “devlet” gibi davranır

Bu duygularla ramazanınız mübarek olsun, inşallah tutulur ve tutunuruz ramazana

Yavuz Bahadıroğlu - Yeni Akit

07-28-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Yüreklerimize De Ramazan Gelse... *Yüreklerimize de ramazan gelse* Yüreklerimize de ramazan gelseRamazan yüreklerimize de gelse, sağanak sağanak rahmet yağsa üstümüze Ramazan yüreklerimize de gelse, tüm günahlarımız tövbe iksiriyle yıkansa Ramazan yüreklerimize de gelse, yüreklerimiz “kardeşlik” duygusuyla birleşse Ramazan yüreklerimize de gelse, hem yüzümüz, hem de yüreğimiz gonca gonca çiçek açsa Ramazan yüreklerimize de gelse, ramazanlaşsak, insanlaşsak, vicdanlaşsak da, kendi içimizden taşıp bir birimize karşı zaman zaman hissettiğimiz nefretleri aşsak Tüm hayatımızı “adam gibi” yaşasak: Yaşasak ve yaşatsak! O zaman ortamımız Osmanlı insanının bir birleriyle ilişkileri seviyesinde ilişkilenecek İnsan ve devlet dengesi mükemmel seviyede kurulacak Temel hak ve özgürlükler hem birey, hem devlet çapında işlerlik kazanacak Avrupa Birliği’ne filan ihtiyaç duymadan yaşayıp gideceğiz! • Eskiden yumuşak yürekliydik Çünkü “Yürek Müslümanı” idik İnsan hem Müslüman olup, hem de inancını yüreğinden yaşarsa, Allah onu tepeden tırnağa merhamete dönüştürür İnsan “merhamet”e dönüşünce, ne mi olur? Kendine merhamet eder: İçki, kumar, uyuşturucu, hatta sigara gibi zararlı alışkanlıklardan kendini de, yakınlarını da uzak tutmaya çalışır Ailesine merhamet eder: Eşine, çocuklarına ve tüm aile efradına sevgiyle yaklaşır Akrabalarına merhamet eder: İmkânları nispetinde onları korur, gözetir, ihtiyaçlarına koşar Komşularına merhamet eder: Komşuları açken, muhtaçken, “Rabbana hep bana” anlayışı içinde salt kendine yaşamaz! Fakirlere merhamet eder: Tüm kazandığını kendine harcamaz Sadece mecbur olduğu fitreleri, zekâtları değil, “gönlünden kopan”ları da verir Kâinata merhamet eder: Ne havayı kirletir, ne de çevreyi Kâinatın gelecek nesillerden ödünç alınmış bir emanet olduğunu bilir, ona göre davranır Herkese merhamet eder: İnancını yalnızca “farz”larla sınırlamaz, sınırsız bir idrak ile sosyal hizmetlerde de bulunur: Meselâ kitap dağıtır, öğrenci okutur, parasızlıktan evlenemeyen sevdalıları evlendirir, vs Kendi hakkının-hukukunun yanı sıra, başkalarının hakkını-hukukunu da korur Herkese karşı nazik olur Trafik kuralları konusunda hassas davranır Elbisesi, çorabı, dişleri, saçları ve bedeni daha temiz olur, daha düzgün yaşar Yerken, içerken, çevresindeki insanları da dikkate alır; onları iğrendirecek hareketler yapmaktan sakınır İnandığı dinin, insanı “hayatın merkezi” saydığını bilir ve nasıl bir inanca sahip olursa olsun, her insana “insan” olarak saygı duyar Başkalarını yargılayacağına kendi olumsuzluklarını yargılar Başkalarını suçlamak yerine kendi nefsini suçlamayı seçer Başkalarını yadırgamaz, kendini yadırgar Başkalarını çekiştirmekten uzak tutar nefsini; cihadı “Kendi nefsiyle mücadele” olarak algılar “Mü’minin mü’mine gülümsemesi sadakadır” hükmü çerçevesinde her bakışını tebessümle süsler Anne-babasının değerini bilir, onları yalnızca “Anneler Günü”nde, “Babalar Günü”nde değil, tüm zamanlarda hatırlar Şeyh Edebali’nin, “İnsanı yaşat ki, devletin yaşasın” öğüdünde, “Her insan kendi varlığı içinde bir devlettir” anlamını okur, hikmetine ulaşır, sırrını çözer ve her insana “devlet” gibi davranır Bu duygularla ramazanınız mübarek olsun, inşallah tutulur ve tutunuruz ramazana Yavuz Bahadıroğlu - Yeni Akit