Ahh Tamara

meyva dalları ağır, yorgun

er sabah doğuracaklar yarın

şimdi geceye karışıyorlar simsiyah yapraklarıyla

kapımın yüzyıllık mavisi

bir sağımlık çiyi çiçeklerimin

-en çok şafakta tazedirler

hep tükenmez bir umudun habersiz sebepleridir


ağzımda dağılan Toran üzümü

sapsarı tınazlarla sağılmayı bekleyen harman

saçları tutuşan dağlar

havaya akan kuru buhar!

hep bu umudun dirilişidir Tamara!

bundan tenim bu kadar esmer

ve savrulup gidişim

adı geri verilen diyarlara