Ahh Tamara

beklemek zamanı çoğaltır Tamara!

belki bir deprem, hadi bir deprem

taşırır yoksul denizleri


ilk kurşun

ilk sağım

ilk ağızsütü


dışarda fırtına var:

bütün pencereleri açın!


ve kederli bir yüze kapanır kapı

tanrı kadar mağrur kadınlar bekler

köylerde, şehirlerde acır yalnızlık

başkasının ölümü: tek gerçek felaket!

sapsarı bir endişeyle sokaklara çıkılır:


Ağıt vurulmuş

Ağıt vurulmuş

Ağıt vurulmuş ah, heval!


hiçbir romana sığmayacak

hiçbir yüzyıla hasretimiz

alnımdan kırgın sloganlarla bir şehir geçer her gün

bültenler kelle başı söz eder öldüğümüz ülkeden