Ahh Tamara

Ayışığı Sonatı’nı çaldığımız akşam

tabanlarım ağırıyor

bıyıklarım gürültüyle uzuyor

hışmımdan korkuyorum Tamara!

bir namlu ucundaki darağacında

tepinir, tepinir kesilmiş bir kuş gibi içim

bıraksalar sulardım, dallarına çıkardım yeşilken

şimdi savaşçılık oynar içimdeki çocuk

artık hep ebe değil

ve oyunlarına almıyor Beko’yu


korkarak

üşenerek büyüyen Feyzo’yu vurmuşlar!

ensesine ölüm sıkılmış, iki el!


Feyzo vuruldu

Feyzo vuruldu

Feyzo vuruldu a a h, heval!


yaşam ve ölüm

iki hasım şimdi

iki şüpheli şahıs

her an biriyim, Tamara

her an ikisi,