Osmanlıca Türkçe Lügat

AZRAR (Zarar C) Zararlar, ziyanlar, kayıplar
AZREC Seri, hafif nesne Vâhid, tek
AZREF Çok zarif Zariflerin zarifi * Çok zeki
AZREF-İ ZÜREFÂ Zariflerin zarifi
AZRENG f Çok üzüntü, meşakkat, eziyet * Son derece sert ve katı
AZÛF Yiyecek, erzak Azık
AZÛG f Kir, pas
AZÛK İçi henüz olmamış fıstık yemişi
AZÛL Çok azarlayan, çıkışan, paylıyan
AZÛMET Eğlence Neşeli ve hoşça vakit geçirten şey
AZÛN f Öylece, onun gibi, bunun gibi, böylece
AZUR (Azver) f Açgözlü Hırslı Tamahkâr Cimri Hasis
AZURDE (Bak: Azürde)
AZÛZ Memelerinin delikleri dar olan deve ve koyun
AZÛZ Isırıcı, ısıran
AZÜG f Hurma lifi * Ağaç ve asma budantısı
AZÜRDE f Azar görmüş, incinmiş, gücenmiş Kalbi kırılmış, üzülmüş
AZÜRDE-DİL Kalbi kırık Müteessir
AZÜRDE-GÎ f Gücendirilmiş, incitilmiş olma
AZÜRDE-HÂTIR f Gönlü kırılmış, hatırı kırılmış
AZÜRDE-PÜŞT f Beli bükülmüş ihtiyar* Yükten sırtı berelenmiş olan hayvan
AZV İftira Birisine bir şey isnad etme Nisbet etme
AZV-İ CİNNET Delilik isnadı
AZVA (Zav ve Zû C) Parıltılar, ışıklar, aydınlıklar
AZVER (Bak: Azûr)
AZVİYAT (Azv C) Yalanlar, iftiralar
AZY Bir kimseyi bir kimseye veya bir şeye nisbet etme
AZYAK Daha dar, en dar
AZZ şiddet
AZZ Galib olmak * Çok yağmur yağmak
AZZ (Add) Isırmak Dişlemek
AZZ-İ BENÂM Parmak ısırma
AZZA' Şiddet ve kıtlık yılı
AZZE Aziz ve şânı büyük olsun, büyük ve aziz oldu (meâlinde)
AZZE ENSÂRUH Yardımı çok olsun (Bu tabir, padişahlara ait dua yerinde olup eski fermanlarda geçer)
AZZE VE CELLE Aziz ve Celâl olsun, oldu (meâlinde, Cenab-ı Hakkın isminden sonra hürmet maksadı ile söylenir)
AZZET Geyik buzağısı