Bırak Sevgi Seni Bulsun

İyi kalpli yalnız bir adam birgün bir koza bulurKozanın içinde küçük bir tırtıl vardırAdam çok sever bu tırtılıOnunla tüm yalnızlığını, tüm sevgisini paylaşırGel zaman git zaman tırtıl büyür güzel bir kelebek olurAdam kelebeğine hayran bırakamaz onu bir türlüAslında kelebegin aklinda dağlar,kırlar,çiçekler vardır da kıyamaz bir türlü adama ve sevgisine yalnız bırakamaz onuÜç günlük ömrünü sevildigi ve sevdigi yerde geçirmeye hazırdır

Ama adam bilir ki "Sevmek bazen vazgeçmeyi de bilmektir"Kelebegine son kez bakar ve onu salıverir özgürlüğüne,kırlarina,çiçeklerine doğru
Kelebek mutlu olmasına mutludur ama hiçbir meltem,hiçbir çiçek yaprağı adamın avucunun sıcalığını andırmazAklında adam,o çiçek senin bu çiçek benim dolaşır saatlerce

Adam bir kelebeğe sevdalı bakıp durur bosluğaKelebekse hâlâ konacak sicak bir avuç aramakta! Böylece kelebek sunu anlar;
"Bazen ait oldugumuz yer orasıdır; sicak bir avuçtur biliriz Ama o yerin bize ait olma ihtimali bir hiçtir"

Böylece adam şunu anlar:

"Hiçbir sevdayi yalnızca sevgiyle yaşatamazsınız"

O günden sonra kelebek adama duydugu özlemi gömecek bir dağ aramaya başlarAma gücü tükenene dek arayıp da bulamayınca anlar ki

"Hiçbir dağ bir özlemi gömebileceğimiz kadar büyük değildir"

Adamsa artık sevdasını koyar avuçlarına kelebeğinin yerine
Herkes birseyler yaşar;iyi ya da kötü,doğru ya da yanlışYasadıklarından bir çıkarım yaparak hayatına bir yol verir,aynı zamanda düşüncelerine de