İnsanların İçindeki İyiliği Öldürme

**Prof. Dr. Sinsi** · 07-12-2012

İnsanların İçindeki İyiliği Öldürme Hikayesi - Kıssadan Hisse - İslami Hikayeler

Bir zamanlar bir köyde bir ağa yaşıyormuş

Bir de özgürlüğüne çok düşkün cesur bir delikanlı

Bu delikanlının öyle bir atı varmış ki dillere destanmış

Bütün yarışlarda, ağanın atları dahil bütün atları geride bırakıyormuş

Ağa sürekli olarak bu ata sahip olmak istiyormuş

Fakat delikanlı bir türlü satmaya yanaşmıyormuş

Ağa, bu atın hasretiyle günden güne eriyormuş

Ağa’nın en zeki adamlarından biri ağaya:

“Ağam kendini üzme, akşama o atı ahırda bil” demiş

Delikanlının her akşam köye döndüğü yolun kenarına yüzü koyu uzanmış ve delikanlı yaklaşınca da:

“Ah… karnım… ölüyorum!” diye inlemeye başlamış

Delikanlı atından indiği gibi adamın yanına gitmiş, onu usulca yerden kaldırarak atına bindirmiş

Sarsılmasın diye de kendisi atın yularından iple tutarak yürümeye başlamış

Birkaç dakika sonra hilekâr adam, atın ipini yularından çözmüş ve at hızla uzaklaşmaya başlamış

Atının ipleri elinde kalan delikanlı, giden atlıya bağırmış:

“Bir dakika bekle, bir şey söyleyeceğim

Sakın atı bu şekilde elde ettiğini kimseye söyleme!”

Adam gülerek :

“Neden? Enayi olduğun ortaya çıkmasın diye mi?” demiş

Delikanlı üzgün bir şekilde devam etmiş:

“Hayır, onunla ilgisi yok

Fakat sen bu olayı herkese anlatırsan, bir daha hiç kimse yol kenarında rahatsızlanan ve gerçekten yardıma ihtiyacı olan insanlara durarak yardım etmez

Bu insan senin kardeşin bile olsa

Yani sen bu olayı anlatarak insanların içinde olan iyilik yapma arzusunu yok edebilirsin

”

Bu sözlerden bir hayli etkilenen at hırsızı, özür dileyerek atı geri getirmiş ve:

“Asıl sen bu olaydan hiç kimseye bahsetme, ne olur” demiş

07-12-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	İnsanların İçindeki İyiliği Öldürme İnsanların İçindeki İyiliği Öldürme Hikayesi - Kıssadan Hisse - İslami Hikayeler Bir zamanlar bir köyde bir ağa yaşıyormuş Bir de özgürlüğüne çok düşkün cesur bir delikanlı Bu delikanlının öyle bir atı varmış ki dillere destanmış Bütün yarışlarda, ağanın atları dahil bütün atları geride bırakıyormuş Ağa sürekli olarak bu ata sahip olmak istiyormuş Fakat delikanlı bir türlü satmaya yanaşmıyormuş Ağa, bu atın hasretiyle günden güne eriyormuş Ağa’nın en zeki adamlarından biri ağaya: “Ağam kendini üzme, akşama o atı ahırda bil” demiş Delikanlının her akşam köye döndüğü yolun kenarına yüzü koyu uzanmış ve delikanlı yaklaşınca da: “Ah… karnım… ölüyorum!” diye inlemeye başlamış Delikanlı atından indiği gibi adamın yanına gitmiş, onu usulca yerden kaldırarak atına bindirmiş Sarsılmasın diye de kendisi atın yularından iple tutarak yürümeye başlamış Birkaç dakika sonra hilekâr adam, atın ipini yularından çözmüş ve at hızla uzaklaşmaya başlamış Atının ipleri elinde kalan delikanlı, giden atlıya bağırmış: “Bir dakika bekle, bir şey söyleyeceğim Sakın atı bu şekilde elde ettiğini kimseye söyleme!” Adam gülerek : “Neden? Enayi olduğun ortaya çıkmasın diye mi?” demiş Delikanlı üzgün bir şekilde devam etmiş: “Hayır, onunla ilgisi yok Fakat sen bu olayı herkese anlatırsan, bir daha hiç kimse yol kenarında rahatsızlanan ve gerçekten yardıma ihtiyacı olan insanlara durarak yardım etmez Bu insan senin kardeşin bile olsa Yani sen bu olayı anlatarak insanların içinde olan iyilik yapma arzusunu yok edebilirsin” Bu sözlerden bir hayli etkilenen at hırsızı, özür dileyerek atı geri getirmiş ve: “Asıl sen bu olaydan hiç kimseye bahsetme, ne olur” demiş