07-11-2012
|
#1
|
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Sahi Doldurabilir Mi Yerimi Biri
Oysa ne zordu seni tamda bulmusken kaybetmek
Ne zordu ağlamamak için dudaklarımı ısırırken veda sözlerini dinlemek
Biz sevgiliden başka dosttuk, arkadaştık ya bi nevi
Sırdaştık, insandık ya önceleri
Değilmiş !
Rüzgarı kıskanırmı insan hiç tenine deyip geçiyor diye
Yağmur damlalarından nefret edermi yanaklarından süzülüp dudaklarına yerleşiyor diye
Edermiş meğer !
Sana benden başkası dokunamaz ki Sımsıcak sarılamaz ki Ellerini tutmak isteyemezki canı benim canımın istediği gibi Beklentisizce sevemezki, bekleyemez ki seni
Sahi, doldurabilir mi yerimi biri ?
Oysa biz değilmiydik defalarca söz veren birbirimize Biz değilmiydik kalbimizde birbirimizden başkası olmayacağına yemin eden Tek bir ruh, tek bir kalp 
O biz değilmiydik sahi ?
Bocalıyorum yokluğunda
Neye elimi uzatsam boşlukta buluyorum kendimi Baktığım hiç bir yüz seninkine benzemiyor, hiç bir renk hayatımı senin rengin kadar ferahlatmıyor Hiç bir söz senin bir tek sözün kadar değer bulmuyor
Olmuyor ! Ne yerin doluyor, ne boşluğunun acısı hafifliyor
İçimde bir yerlerde öyle büyüksün, öyle hızla çoğalıyorsunki yetişemiyorum sana  Yaşadıklarımız öyle ardı ardına geliyorki aklıma unuttum desemde beceremiyorum aslında
Artık tek basıma dinliyorum gözlerimin içine baka baka söylediqin o sarkıları
Tek başıma bakıp eski resimlere, gülümsemeye çabalıyorum buruk bir tebessümle
Oysa simdi ne bir resmin kalmalı elimde, ne bir anı beynimde Susmalıyım ! Çünkü her konuştuğumda seni seviyorum dememek için ısırıyorum dudaklarımı  
|
|
|
|