Melek Bir Yandan Şeytan Bir Yandan

**Prof. Dr. Sinsi** · 07-11-2012

Saçlarından süzülen yağmur suyu göz yaşlarına karışıyorduMevsim kış olmasına rağmen hiç üşümemişti
Sadece şehrin isi, dumanı genzini yakıyorduNe zamandan beri sokaklarda dolaştığının farkında bile değildi
Saat epeyi geç olmalıydı

Bir sokak lambasının önünde durduElini yavaşça yanağına götürdü, saatler önce aynı yerde patlayan tokadı düşündü
O kadar öfkeliydi ki canı bile yanmamıştı Hiç bir tepki vermeden kapıyı çarpıp çıkmış, ilk işi telefonunu kapatmak olmuştu

Ne yapıyorlar acaba diye düşündüKızının korkmuş gözlerini hatırladı Olmamalıydı diye düşündü
Bana bunu çocukların gözünün önünde yapmamalıydı İlk tartışmaları değildi fakat eşinin ilk şiddet uygulayışıydı
Aslında fena adam değildiBirlikte çok mutlu günleri olmuştu
Kızını ilk kucağına alışı, oğlunun okuma bayramı, birlikte çıktıkları tatiller, yaş günleri

Kafası çok karışıktı Oysa az önce ne kadar da kararlıydıAyrılmayı, kendine yeni bir düzen kurmayı,
kendi ayakları üzerinde durmayı düşünmüştü Şimdiyse herşey ne kadar da zor geliyordu
Annesine gitse, her evlilikte olur böyle şeyler kızım diyerek yumuşatmaya çalışacaktı kendisini
Ağabeyine gitse, biliyordu ki işler çok daha kötüye gidecek, vay sen kardeşime nasıl el kaldırırsın diyerek ortalığı karıştıracak,
iş içinden çıkılmaz bir hal alacaktı

Sonra yine tartışma anını düşündü Domuz dedi içinden ve farkında olmadan yüksek sesle tekrarladı aynı kelimeyi

‘Domuz ne olacak’

Elleri cebinde ağır ağır ilerlemeye devam etti Halâ ne yapacağına karar verememişti
Bir yanı kal diyordu, bir yanı git Uzakta bir yerlerde Sagapo Kajmer çalınıyordu
‘Melek bir yandan, şeytan bir yandan’
Acı acı güldü Çok doğru diye düşündü Melek bir yanımda, şeytan diğer bir yanımda
İşin kötüsü ben hangisinin melek, hangisinin şeytan olduğunu ayırt edemiyorum
Islak kaldırımda ağır ağır ilerlemeye devam ettiO bilmiyordu ama ayakları onu evine götürüyordu

07-11-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Melek Bir Yandan Şeytan Bir Yandan Saçlarından süzülen yağmur suyu göz yaşlarına karışıyorduMevsim kış olmasına rağmen hiç üşümemişti Sadece şehrin isi, dumanı genzini yakıyorduNe zamandan beri sokaklarda dolaştığının farkında bile değildi Saat epeyi geç olmalıydı Bir sokak lambasının önünde durduElini yavaşça yanağına götürdü, saatler önce aynı yerde patlayan tokadı düşündü O kadar öfkeliydi ki canı bile yanmamıştı Hiç bir tepki vermeden kapıyı çarpıp çıkmış, ilk işi telefonunu kapatmak olmuştu Ne yapıyorlar acaba diye düşündüKızının korkmuş gözlerini hatırladı Olmamalıydı diye düşündü Bana bunu çocukların gözünün önünde yapmamalıydı İlk tartışmaları değildi fakat eşinin ilk şiddet uygulayışıydı Aslında fena adam değildiBirlikte çok mutlu günleri olmuştu Kızını ilk kucağına alışı, oğlunun okuma bayramı, birlikte çıktıkları tatiller, yaş günleri Kafası çok karışıktı Oysa az önce ne kadar da kararlıydıAyrılmayı, kendine yeni bir düzen kurmayı, kendi ayakları üzerinde durmayı düşünmüştü Şimdiyse herşey ne kadar da zor geliyordu Annesine gitse, her evlilikte olur böyle şeyler kızım diyerek yumuşatmaya çalışacaktı kendisini Ağabeyine gitse, biliyordu ki işler çok daha kötüye gidecek, vay sen kardeşime nasıl el kaldırırsın diyerek ortalığı karıştıracak, iş içinden çıkılmaz bir hal alacaktı Sonra yine tartışma anını düşündü Domuz dedi içinden ve farkında olmadan yüksek sesle tekrarladı aynı kelimeyi ‘Domuz ne olacak’ Elleri cebinde ağır ağır ilerlemeye devam etti Halâ ne yapacağına karar verememişti Bir yanı kal diyordu, bir yanı git Uzakta bir yerlerde Sagapo Kajmer çalınıyordu ‘Melek bir yandan, şeytan bir yandan’ Acı acı güldü Çok doğru diye düşündü Melek bir yanımda, şeytan diğer bir yanımda İşin kötüsü ben hangisinin melek, hangisinin şeytan olduğunu ayırt edemiyorum Islak kaldırımda ağır ağır ilerlemeye devam ettiO bilmiyordu ama ayakları onu evine götürüyordu