Yalnızlığa Alışmalı İnsan

Bavulları hep toplu durmalı insanın


Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı


Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli


İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı


Yalnızlığa alışmalı




* * *




Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti Dayanışma günümüz borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık


Bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı


Terörün bile bireyselleştiği çağdayız Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır




* * *




İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa


Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı Hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başım dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı


Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar aşmalı evin en görünür duvarlarına


"Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşmılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne


Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kimse yok" denmeli, " belki de hiçbir zaman olmayacak"


Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı




* * *




Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır


Haklılığın onuru yaşatır insanı Susmanın utancı öldürür


O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan


Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı


Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı


Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli


Sessizliği, sese dönüştürebilmeli




* * *




Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan


Yollarla barışmalı