İnadı Bırak Gel Artık

Girdapların icinde yoruluyor bedenim, cıkamıyorum karanlıgın koyu deminden
Bir ısık, bir ses arıyorum vuslatın en derin saaatlerinden
Nedensiz catısmaların tam ortasında yaralı kalbimi arıyorum
Yine yoklugunda gözbebeklerime ıslak gözyaslarını hediye ediyor bu zalim dünya
Artık geceleri uyuyamıyorum dönüyorum soguk yatagımda bir sola bir saga

Bir yürek, bir can ve bir tebessüm arıyorum yalan dünyanın gül bahcelerinde
Kalbimi yaralayan hasretine aglıyor gözbebeklerim
Belki de son caredir ucurumun kenarındaki ruhuma uzattıgın ellerin
Belki de son umuttturr yüreginde bana büyüttügün tüm sevgilerin

Umut; fakirin en güzel ekmeğidir,
Senin sevgin ise benim kalbimdeki mutluluklarımın en güzelidir ve nefesimdir
Karanlıkta varlıgım; yoklugunda ise nefesim tükeniyor günden güne
Bir ıslak gözyası daha hediye ettim gözbebeklerinden sensiz gecen güne
Suskun ve yaralı ruhum kuru yaprak gibi solmaya başladı yine

Ne dündeki acılarıma aglıyorum ne de gelecekteki mutluluklarıma gülümsüyorum
Sadece tek bildigim seyi yani seni senin kalbinde sevmeyi ögreniyorum
Ve yoklugunda baharın en güzel bahcelerinde azap cekiyorım
Eger gelmezsen bu eza ve azap hic bitmeyecek
Uykusuz gecelerim ve korkulu kabuslarım hic sona ermeyecek

İnadı bırak gel artık ; gittigin baharın en güzel mutluluklarıyla geri dön
Tüm varlıgım kollarını açmış seni ve seninle gelcek güzel yarınları bekliyorum
Ürkek kalbime ve aciz ruhuma umutların en beyazını bırak
Gögsüme yasla saclarını, bırak tüm benligini kalbimin sevgi denizine
İnadı bırak gel artık

İsmail Sarıgene