Çocuk

bazen yağmur yağardı, (hüzünle birlikte)
Ben damlaları düşünürdüm, acaba o sağanak içinde yalnızlık çekerler miydi
Akşam olurduKimbilir kaç gece pencereden gelip geçen araçları seyretmişimdir,
ya da gökyüzünü uzakdı yıldızlar, dilek bile tutmazdım gittiklerinde
kimse yoktu Sen bile
Ama yine de severdim "hasretinden yandı gönlüm"ü
Ranza yalnızlığını bilir misin?, garip bir işsizlik verir insana ;
yavan, yalan, belki de yaman bir yalnızlık
Ankarayı daha çok özlerdim o zamanlar
Büyüktüm, ağlardim bazen

(çocuk)


peki ya sen, kalabalıklar arasında yalnız olmanın hüznünü bilir misin?
mutlulugun resmini Abidin'e ısmarlamak kolay tabii
yağmur damlalarının yalnızlığı gibidir işte kalabalıklar arasındaki yalnızlıklar
elini uzatsan tutacak gibi olursun ama ne damla ne ıslaklık,
çogu zaman boşluk hissi ve uzun noktalar
dün gece seni gördüm düşümde karanlık değildi ibrahim sadri'ye inat
üşümüştün, belki de yalnızlığındı düşlerime sığınan
kışlık gömlekler ararken, bir nebze geçsin diye üşümüşlüğün saçlarını okşadim
yağmur yağıyordu ve cam kenarı senindi candan "merak ediyorum" diyordu
biliyorum sen de merak ediyorsun, bundan sonraki hayatta böyle kalınıp kalınmayacağını
hayat işte yaşanınca bile anlaşılmayan

(her daim çocuk)