Bekleyişin Öyküsü

Günler Güz Yaprakları Gibi Birer Birer Dökülürken Ayaklarımın

Dibine Ben Her Gece Karanlığa Dikip Gözlerimi Senin Aydınlığını Bekledim
SEN YOKTUN


Binlerce Adım Attım Bu Kentin Sokaklarında Her Köşeyi Her Parkı Her Ağacı

Ezberledim Sevdaya Bulanmış Her Kaldırım Taşında Senin Adını Aradım
SEN YOKTUN


Evlerin Duvarları Birer Birer Üzerime Yıkıldı Her Bir Hücremin Acısını

Taa Yüreğimde Hissederken Beni Enkazın Altından Çekip Alabilecek Elini Aradım
SEN YOKTUN


Özlem Şarkılarını Ezberledim Kimini Bağıra Çağıra Kimini Fısıltıyla

Söyledim Karanlığa Haykırdım Hasretini Sesimi Duyacaksın Diye Bekledim
SEN YOKTUN


Senden Gelecek Tek Bir Haberi Bekledim Saatler Asır Gibi Geldi Geçmedi

Çalan Her Telefonu Yüreğimin Deli Gibi Çağlayana Dönen Atışlarıyla Açtım

Senden Başka Duyduğum Her Seste Hep Aynı Hayal Kırıklığını Yaşadım

Onlar Beni Duymak İstiyordu Ben İse Seni
SEN YOKTUN


Seni Aramaktan Yorgun Düşmüş Bedenimi Karanlığın Kucağına Uzattım Her Gece Bir An Önce Sabah Olsun Diye Uykunun Beni Çekip Almasını İstedim Olmadı ! Kaç Gece Sabahı Ettim Gözlerimi Kapamadan Kaç Gece Merdivendeki Ayak Seslerini Dinledim Gelen Sensindir Diye
SEN YOKTUN


Her Yağmurla Birlikte Hüzünde Yağdı Bu Kentin Üzerine Bulutlar Yalnızlığın

İşaretiydi Benim İçin Beni Islatan Yağmur Olmadı Ben Senin Özleminle

Sırılsıklamdım Her Mevsim Hayat Bana Merhaba Dedi Uzun Kıştan Sonra Gelmez Dediğim Göçmen Kuşların Dönüşünü Gördüm
SEN YOKTUN


Denizin Sonsuz Maviliğine Umut Bağladım Kıyılarda Fark Ettim Bekleyişlerimi Hep Sensiz Gemiler Geçti Limandan

Ben Gemicilerin Hasret Türkülerine Eşlik Ettim
SEN YOKTUN


Gözümden Tek Bir Yaş Akmadı Onlar Sana Aitti Sana Kalmalıydı

Kimselere Söyleyemedim Acılarımı Bekleyişimin Öyküsünü Kimselere Anlatamadım

Nice Fırtınalar Koptu Yüreğimde Dalgalar Dövdü Hayallerimi

Sığınacak Bir Liman Yaslanacak Bir Omuz Aradım
SEN YOKTUN