Uçurumun Kenarındaki Küçük Kızım

**Prof. Dr. Sinsi** · 07-11-2012

Anneme dönüyorum;yorgun yüzündeki masmavi gözlerine bakarak;

"Burdan atlasam canım acır mı anne?" diyorum

"Olmaz

" diyor

"Ben yanındayken sana birşey olmaz,izin vermem!"

Şimdi yine uçurumun kenarındayım

Bu sefer yalnız

Annemin yüzündeki yorgunluğu miras edinip kendime;

uzun uzun bakıyorum uçuruma

"Susuyorum

!"

Hayallerim geliyor gözlerimin önüne

Karşılığını beklemeden tüm gücümle sevdiklerim!

En zor zamanlarında yanında olduklarım ve hiçbir zor zamanımda;

Yanımda bulamadıklarım!

Yüzümü rüzgara veriyorum

Kollarımı iki yana açıp soruyorum;

"Buradan atlasam canım acır mı anne?"

Sen duymasan da bu soruyu,ben cevabı biliyorum

Ne atlayabiliyorum;ne kalabiliyorum

!

Uçurumun kenarında dizlerimin üzerine çöküp ağlıyorum

Sana, yalnızlığıma, yaşadıklarıma

"Canım zaten acıyor anne; Atlayayım mı?"

Alıntı

07-11-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Uçurumun Kenarındaki Küçük Kızım Anneme dönüyorum;yorgun yüzündeki masmavi gözlerine bakarak; "Burdan atlasam canım acır mı anne?" diyorum "Olmaz" diyor"Ben yanındayken sana birşey olmaz,izin vermem!" Şimdi yine uçurumun kenarındayım Bu sefer yalnız Annemin yüzündeki yorgunluğu miras edinip kendime; uzun uzun bakıyorum uçuruma "Susuyorum!" Hayallerim geliyor gözlerimin önüne Karşılığını beklemeden tüm gücümle sevdiklerim! En zor zamanlarında yanında olduklarım ve hiçbir zor zamanımda; Yanımda bulamadıklarım! Yüzümü rüzgara veriyorum Kollarımı iki yana açıp soruyorum; "Buradan atlasam canım acır mı anne?" Sen duymasan da bu soruyu,ben cevabı biliyorum Ne atlayabiliyorum;ne kalabiliyorum! Uçurumun kenarında dizlerimin üzerine çöküp ağlıyorum Sana, yalnızlığıma, yaşadıklarıma "Canım zaten acıyor anne; Atlayayım mı?" Alıntı