Sevildiğim Kadar Seveceğim

Yok arkadaş, bir daha öyle delice sevmek O’nun yokluğunda bitip, tükenmek

Aşklarımda, en çok seven taraf hep bendim Ayrılık vakti en çok üzülen de ben


Benim sevdiğim kadar beni seven hiç olmadı Olsa da aslı çıkmadı

Kahretsin! Duygusalın tekiyim ben Sevdim mi tüm yüreğimle, kaybettim mi, her şeyimle diyet verenlerden


Çok ayrılıklar yaşadım Çokta acılarAma, aşksız hiç olmadım Olamadım


Ne zaman aşk oldu hayatımda, bahar oldu Dağa, taşa, düşmana selam oldu

Ne zaman eksik oldum aşktan, işte o zaman her şey uzaklaştı güzel anlamdan


Lakin, öğrendim artık aşktan az hasarla ayrılmayı Kimseye öyle çok kapılmayacaksın Kimseye ihtirasla tutulmayacaksın O’nun sendeki değerinin, senin sevginin büyüklüğünden ileri geldiğini hep bileceksin


Onu, seni sevdiği kadar seveceksin Ne bir sıfır önde, ne de, iki sıfır yenik Berabere kalacaksın Bitse de telef olmayacaksın “Hep ben verdim” demeyeceksin


Birde, aşkın doruğundayken, ansızın gelen terk edilişlere hazırlıklı olacaksın Yıkılmayacaksın, düşmeyeceksin Başın dik duracaksın O’na, Onsuz da olabildiğini göstereceksin Ağlamak istiyorsan da ona göstermeden için için ağlayacaksın Dumansız yanacaksın


Sevdiğine, sevgini öyle çağlar sular gibi de akıtmayacaksın Yavaş, yavaş, O susadıkça

Çok cephanenin, az cephaneden daha etkisiz olmasını engelleyeceksin Gevezeliğe gerek yok Az olan kıymetliymiş


Ama ne olursa olsun, severken de O’nu adam gibi seveceksin Sevginde yalana, abartıya yer vermeyeceksin O’nun sana emanet edilmiş en kutsal varlık olduğunu hiç ama hiç unutmayacaksın


Ona, öyle şişirme yaldızlı bin tane laf da dökmeyeceksin Gönül bağından kopardığın samimi bir gülle, gönlünü hoş etmesini bileceksin


Sürekli maymunluk yapıp onu güldürmenin yanında, ara sıra da maço olacaksın

Sert bir bakışınla, sıkı bir kavrayışınla ona kadınlığını hissettireceksin “Aradığım işte sensin” dedirteceksin O’nu kendine çelik halatlarla ekleyeceksin


Olurda halatlar eskiyip kopmaya başladı mı, birkaç kaynak yapacaksın

Onlarda çare olmazsa, halatları sen saygıyla, anlayışla çözeceksin


Benden kopma diye dayatmayacaksın O giderken arkasından asla yalvarmayacaksın O’na düşkünlüğünün ya da, O’nsuz hayatta, tek kalmanın korkusunu yaşamayacaksın Bunların tek nedeninin sadece alışkanlık olduğunu, başka birini sevdiğinde daha iyi anlayacaksın


Gönül işleri, iki razı gönülle güzel olurmuş, bunu hatırdan hiç çıkarmayacaksın

Ve ondan ayrılsan bile, gururunu kurtarma niyetine, ardından asla, kötü söz etmeyeceksin

Eğer söz edeceksen de, “Hakkım Helal Olsun” diyeceksin



Mustafa Sakarya