Aklım Hep Sende Kaldı

Bin yıl önce miydi ne? O kadar eski, ayrıntılar yavaş, yavaş silinmiş Kasabanın hayalet parklarında, meyva bahçelerinde, arka sokaklarında on yedilik iki okullu aşık Büyük bir aşk yaşadılar yıllarca kimse bilmediği duymadığı sürece


Güldüler, eğlendiler, şiirler yazdılar birbirlerine masumca

Büyük düşleri vardı, gelecekleriyle ilgili, aşklarıyla ilgili Ne kadar da güzel anlaşıyorlardı

Sonra birden büyü bozuldu, önce aileler, sonra bütün kasaba duydu aşklarını

İkisinin ailesi de karşı çıktı bu aşka Devlet Hastahanesinin dahiliye doktoru olan Sami Bey oğlunun üniversiteyi okumasını, iyi bir kariyer yapmasını, sonra da ailelerine uygun bir kızla evlenmesini istiyordu

Sahip çıkmadılar bu aşka


Kasabanın çarşısında küçük bir tuhafiye dükkanı olan Mehmet Efendinin kızını kendilerine ve oğullarına uygun görmediler

Doktor Sami Bey acele olarak kasabadan büyük şehre tayinini istedi

Tuhafiyeci Mehmet Efendi de kızının dışarı çıkmasını yasakladıİki aşık birbirlerine veda bile demeden apar, topar ayrıldılar

Bu şekilde ayrılmak ikisi için de çok acı verici olmuştu Yaşamları boyunca hep bir şeylerin yarım kalmışlığını duyarak yaşadılar


İkisi de başka, başka insanlarla, başka, başka hayatlara yol aldılar, çoluk çocuğa karıştılar Ama, akılları hep birbirlerinde, yarım kalan aşklarında kaldı

Yıllar geçiyordu Yaşlanan adam bu aşkın kendisiyle birlikte toprağa gömülmesini istemiyordu Bir gün, geleceği parlak genç bir yazar olan torununu karşısına alıp, öyküsünü anlattı ve ondan bu aşkı satırlarında ölümsüzleştirmesini istedi

Genç yazar sinirli, huysuz bir adam olan dedesinden, böyle bir anı hiç beklemiyordu doğrusu

Çok şaşırmış ve etkilenmişti

Dede, torun günlerce birlikte odaya kapanıp, çalıştılar Dede anlattı, torun yazdı


Roman bitmişti Adı dedenin isteğiyle "Aklım Hep Sende Kaldı" olmuştu Torun eserini yayın evine götürdü Yayın evi sahibi romanı okudu ve çok beğendi Hemen basmaya karar verdi

Roman basıldı, genç yazarın hiç beklemediği kadar ilgi gördü İkinci, üçüncü, dördüncü, beşinci baskıları ard arda yapıldı

Uzak bir Anadolu kasabasında, sıcak bir ikindi zamanı, yaşlı kadının, herkes tarafından kendisine çok benzetilen, üniversite öğrencisi torunu bahçede ağacın altındaki sedire uzanmış bir kitap okuyordu

O sırada elinde kendi yaptığı buzlu limonatayla yanına gelen anneannesine

-Çok güzel bir roman okuyorum Olayın geçtiği yer bizim kasabaya öğlesine benziyor ki

Sanki hık demiş burnundan düşmüş misali

Kadın kızın limonatasını içmek için sedirin üzerine bıraktığı kitaba baktı

Birden yazarın soyadı dikkatini çekti Yıllar önceki büyük aşkının soyadıyla aynı olduğunu görünce, aniden bir şeyler sezinledi

O gece torunu yattıktan sonra romanı alıp, soluk almadan sabah kadar gözyaşları içinde okudu

Gün işırken bitirdiği kitabın son sayfasını kapatırken kendi, kendine mırıldandı

-Benim de, benim de aklım hep sende kaldıSevgilim!!


Nur Ergün

Nur Ergün - Yaşam Hikayeleri - Aklım hep sende kaldı