Adımlarımız

Giderken bir hayat yorgunluğu sırtımızda hepside kocaman dünyalık olan bir kamburKafamız yerde eğik bakmak dahi istemiyoruz çevremize öylece insan olduğunu unutmuş bir önce eve gitsem diyerek yürüyor adımlarımız


Adımlarımız öyle ya kocaman bir tarihi çeşmenin yanından geçen insanlar kafasını kaldırıp kitabeyi okumaz , merak etmez yada tarihi bir işlemeli kapısı olan bir evin yanından geçerkenYada bir tarihi cami güzel ihtişamlı ama gören göz gerekirmiş görmek için


Adımlarız bankta oturan dedesinin yanında torun çevrede dikkat çekmek için bir şeyler yapar gören var mı beni diye haykırır gülücükler saçar masumluğuyla Yada açmıştır belediyenin diktiği laler,güller çeşit çeşit,renk renk Allah’ım bu ne güzellik ama kafa yerde oluca görmezden geliriz öyle yükümüz çok ağır


Adımlarız işimiz çok acele kırmızı ışıkta yaya geçemezken araç yok diyerek atlarız yola Okuldan dönen minik bakar hemen büyüğüne onun gibi geçer kırmızı ışıktaÖyle bakmayız çevremize örnek alınacak çocuklarımızı görmeyiz


Yaradan bizim için o kadar güzel sunmuş ki dünyayı insan olduğumuz hatırımıza gelince nasılda güzelleşiyor


Saygılarımla


atebek