Kendiliğinden Patlar Çakmaktaşları

**Prof. Dr. Sinsi** · 07-10-2012

Sevgili Gurbet…

Benim gökyüzünde yıldızların arasında bir kentin melodileri arasında olduğumu biliyorsun ve muhtemelen günleri sayılı bir yıldız gibi kayacağım günün haritasında çiçek dallarını yakıp kıvılcımları ardında küçükken oynadığımız oyunları hayal ediyorsun bana da gülücükler savuruyorsun

Ama ben yine de kaç günümün kaldığını sana yazmamalıyım

Yazamamalıyım ki sen güneşin ne zaman doğacağını ve toprağa zamanın nasıl düştüğünü bilmeyesin

Çocukluğumuza döndüğümüzde aklımızda hep bir hedefle günışığına doğru ilerlemek için kanat çırpmamız gerektiği söylenmişti ya işte bende sana kanat çırpıyorum o gurbet dedikleri kavramı dilimin peltekleşen ve sözcükler arasında kıyama kalkan bir sözcük olduğu gibi hissetmeliyim ki hüznün kuruyan dudaklarım arasında yalnızlıkla buluşmasın geceleri Ayışığını nöbet tutan kalbimin içine akmasın serin nehir suları

Gurbet özlemdir, dayanıksız kalmaktır

Soğuktur

Biz çemberi sürdüğümüz sokaklardan sapaklara daldık, başka yönlere

Hayatın bizi sürüklediği yerlerde, kanadık, tutunmak için sıcak bir el aradık

Aklımıza gelen tek şey çocukluğumuzdu

Yani anavatanımız

İnsanlar bazen kendi can evlerinde bile gurbete düşebilir

Yalnızlığın kıyısında volta atabilir

Korku ve yakarış iç içedir

Yalnızım, içime çizdiğim gök yüzünde yıldızların ışıltısı da zayıflamaya başladı

Gurbet ve sıla arasındaki sıcaklığı bana verecek kuşlar elbete bir gün camı tıkırdatıp, özlemin sarmış zarfını elime verecekler

Gurbet bir başka güzel dediğim zamanların satırlarını boynuma asacaklar

Özlediklerimi nasıl bir listeye sığdırabilir ki ?

İnsan bazen kafeste ki bir kuştur ve bu kafes altın da değildir

Gurbet içinde hep yanık havada söylenir türküler…

Anne, baba, ve çocukluk

Özledim dersin, kendinden başka hiç kimsenin uymadığı bir ses olur gurbet

Uzak en yakın sözcük olur

Bir fırtınada kaybolmuş gibi en ortada durursun

Aklımızı çeler gurbet

Şaşkın bakışların tetiklediği iç titremesi gibi

Taş rıhtımlara gidersin

Dolunaya

Aklının bir yarısında özlem olur gurbet

Gönlünün bir yarısında yalnızlık olur gurbet

Kendiliğinden söner mum ışığı

Kendiliğinden patlar çakmaktaşları

Kurşun gibi saplanınca gurbet şahdamarımıza

Bu ilk sohbetimiz, ,ilk mektuplaşmamız değil gurbet

Daha çok yazışacağız

Şimdilik kal sağlıcakla

Muhammed TOY

07-10-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Kendiliğinden Patlar Çakmaktaşları Sevgili Gurbet… Benim gökyüzünde yıldızların arasında bir kentin melodileri arasında olduğumu biliyorsun ve muhtemelen günleri sayılı bir yıldız gibi kayacağım günün haritasında çiçek dallarını yakıp kıvılcımları ardında küçükken oynadığımız oyunları hayal ediyorsun bana da gülücükler savuruyorsun Ama ben yine de kaç günümün kaldığını sana yazmamalıyım Yazamamalıyım ki sen güneşin ne zaman doğacağını ve toprağa zamanın nasıl düştüğünü bilmeyesin Çocukluğumuza döndüğümüzde aklımızda hep bir hedefle günışığına doğru ilerlemek için kanat çırpmamız gerektiği söylenmişti ya işte bende sana kanat çırpıyorum o gurbet dedikleri kavramı dilimin peltekleşen ve sözcükler arasında kıyama kalkan bir sözcük olduğu gibi hissetmeliyim ki hüznün kuruyan dudaklarım arasında yalnızlıkla buluşmasın geceleri Ayışığını nöbet tutan kalbimin içine akmasın serin nehir suları Gurbet özlemdir, dayanıksız kalmaktır Soğuktur Biz çemberi sürdüğümüz sokaklardan sapaklara daldık, başka yönlere Hayatın bizi sürüklediği yerlerde, kanadık, tutunmak için sıcak bir el aradık Aklımıza gelen tek şey çocukluğumuzduYani anavatanımız İnsanlar bazen kendi can evlerinde bile gurbete düşebilir Yalnızlığın kıyısında volta atabilir Korku ve yakarış iç içedir Yalnızım, içime çizdiğim gök yüzünde yıldızların ışıltısı da zayıflamaya başladı Gurbet ve sıla arasındaki sıcaklığı bana verecek kuşlar elbete bir gün camı tıkırdatıp, özlemin sarmış zarfını elime verecekler Gurbet bir başka güzel dediğim zamanların satırlarını boynuma asacaklar Özlediklerimi nasıl bir listeye sığdırabilir ki ? İnsan bazen kafeste ki bir kuştur ve bu kafes altın da değildir Gurbet içinde hep yanık havada söylenir türküler… Anne, baba, ve çocukluk Özledim dersin, kendinden başka hiç kimsenin uymadığı bir ses olur gurbet Uzak en yakın sözcük olur Bir fırtınada kaybolmuş gibi en ortada durursun Aklımızı çeler gurbet Şaşkın bakışların tetiklediği iç titremesi gibi Taş rıhtımlara gidersin Dolunaya Aklının bir yarısında özlem olur gurbet Gönlünün bir yarısında yalnızlık olur gurbet Kendiliğinden söner mum ışığı Kendiliğinden patlar çakmaktaşları Kurşun gibi saplanınca gurbet şahdamarımıza Bu ilk sohbetimiz, ,ilk mektuplaşmamız değil gurbet Daha çok yazışacağız Şimdilik kal sağlıcakla Muhammed TOY