Hayatın Tadı: Mayhoş

Hayatın Tadı Mayhoş Yazısı - Hayatın Tadı Mayhoş Ayşe Sönmez Bulut - Ayşe Sönmez Bulut Yazıları

Her yıl bir yaş,yaşlanırızAma ben yaşlananlardan değil,her yıl bir yaş daha büyüyenlerdenimNe anlamı var sanki durup dururken bir yaş daha yaşlanmanın?Bunu kimseye anlatamazsın kiher şeyi unutan dostlar o günü unutmazlar,ellerinde çiçekler,hediyeler doğum günümü kutlamaya gelmezler mine gereği varyaşlanmayı kutlamanın?Telefonlarda susmak bilmez:"doğum günün kutlu olsun ,nice yıllara"nice yıllar"daha ne kadar yıl var ki önümüzdeyolun yarısını çoktan geride bırakmışız,saçlara çoktan karlar yağmış ki Erciyes'in karları gibi erimek bilmez


İşte böyle bir ikilemi yaşarken kapının çalmasıyla irkildim(kulaklarım iyi duyar )Kapıyı açtığımda bir kargo görevlisiyle karşı karşıyaydımDoğum günlerinin en güzel yanı bu hediyeler değil mi zatenBana uzatılan poşeti aldım,heyecanla açmaya çalışırken poşetin çok hafif ve küçük olduğunu gördümBiraz hayalkırıklığı yaşadım doğrusuİnsan koskoca kargo şirketini şu küçücük poşet için rahatsız eder mi,hiç

Heyecanla poşeti açtım içinden bir zarf,zarfıda hir hamlede açınca yerlere siyah beyaz fotoğraflar saçıldıBiraz burun kıvırdım ama merak da ettimElime ilk aldığım fotoğrafa bir anlam veremedimBir grup genç,lise çağlarında,sanki eğleniyorlarbana ne bunlardan,kim bunlar?Kaygısız gülen gözleryerinde duramaz havasında pozlarBir başka fotoğrafta oynayanlar,dans edenlerkim bunlar?neden bu kadar mutlular?Bir diğeri,öbürü derken fotoğraflar bitti,bitmesine ama neden hüzünlendim ben böyle?

Fotoğrafları bir tur daha elden geçirmeye karar verdimİlk fotoğrafı almamla çığlık atmam bir olduBu fotğrafllarda ben varımİnanamadım,simsiyah uzun saçlarnasıl da gülümsüyorum hayataA aaa şu sınıf başkanımızEvet ,evet lise yıllarımŞu Çiğdem,şu Tülay,İnci,AzraSemraAli ve Kayhan'da varKaygısız parlayan gözler,mutlulukla gülen yüzlerbizdik


Ben ve canım arkadaşlarımFotoğraflar on sekizinci yaş günü kutlamalarımdanNe kadar mutluyum,ne kadar mutluyuzOn sekizden sonra bir daha böyle mutlu olunamayacağını henüz idrak etmemiş,hayatın baharında bir gurp lise öğrencisiimrenerek baktım O fotoğraflara,duygulanmamak mümükün değilgerçi hayatın çok dışında değildik ama bu günkü kaygılardan uzaktık ne de olsa

Her birimiz ülke ve dünya sorunlarının farkındaydıkokurduk hemde çoksorgulardık,neden ve niçinleri araştırırdıkBu yüzden bazı arkadaşlarımız öğretmenlerimizden çok azar işittiler,cezalar aldılarAma yine de içlerinden,içimizden yaşama sevinci,topluma duyarlılık hiç eksilmedi


Bir süre fotoğraflardan alamadım kendimiSiyah beyaz,hayat gibiAma o zamanlar fotoğraflar siyah beyaz olsa da biz renkli görüyorduk hayatıŞimdi fotoğraflar renklendi amahayatın renkleri solduBiraz siyah,biraz beyaz çokca griGüneş pek çıkmıyor nedense bulutların ardındanYağmurlar ha yağdı ha yağacakoysa o yıllar Ankara'nın dumanlı havası bile güzel gelirdi banaŞimdi burada nefes alamasam da


Bir yaş daha (dilim varmasa da)yaşlanmanın duygusallığı içinde fotğrafları kimin gönderdiğine bile bakmamışımKargo poşetinin üzerinde sınıf başkanımızın adını okuyunca ne düşüneceğimi bilemedimCanım arkadaşım,yapmıştı yine yapacağınıNasıl geçmişti bu fotoğraflar onun eline?Sorular cevap araya dursun kendine ben yine fotoğraflara döndüm


Çok sevindim,çok duygulandımYürek ağrılı bir geçmişle buluşmaydı yaşadığımYaşanmışlıklarAcıttı hem de çok acıttıBu acı ,tatlı bir acıydı amaNe güzel günlermişArkadaşlarım,çıkarsızkarşı lıksız paylaşılan günlerAcıları bal eğleyen güzel dostluklar


Şiimdi her şey yavan geliyor banaHayat renklerinden sonra tadını da kaybetmiş birazTuzu mu,şekeri mi eksik bilemiyorum ama hayatın tadımayhoş


Ayşe Sönmez Bulut