Aşkın Kanayan Damarı

Aşkın Kanayan Damarı Yazısı - Aşkın Kanayan Damarı Seyit Ahmet Uzun - Seyit Ahmet Uzun Yazıları

Elini çekti Gözlerine baktı Fırtınalar kopuyordu, delifişek yüreğinde Sevdiği kız yanında ama çok uzaklarda gibiydi Ellerinin sıcaklığını kaybettiğinde bir ılıklık hissetti damarlarında boşanan


"Seni seviyorum" sözleri kulaklarında hayale dönüşüyordu


Kafeteryanın camlarında sevgilisine sözler söyleyen şeytanın bulanık görüntüsü vardı Kalktı "Dur" dedi Mine "Gitme kal yanımda" "Olmaz" bile demedi Öfkeyle yürüdü Gitti Şeytanın sırıtan suratına okkalı bir yumruk attı

Herkes o tarafa baktı Yüzünden kan çekildi Damarlarından yere aktı "Eyvah yetişin ölüyor" Yerinden fırladı irade dışı Hayran olduğu orman yeşili gözleri kapanmıştı Ürkek ve tedirgindi Ya bir şey olursa O sırada Hanifi hemen bir ambulans çağırdı Murat ise yanında duruyordu Yavaş yavaş başını kaldırdı Gözleri çakmak çakmaktı "Hep sen" dedi "Sen sebep oldun"


Sevdanın imzası kırmızı mürekkeple atılmıştı


Göz semasında yağmur bulutları dolaşıyordu Yağmur kanı yur muydu bilinmez Ama Mine'nin gözleri yağmur damlası kadar duyguluydu "Niçin" şimşek çakmıştı Her kes sustu Anlamlıydı duruşu Güven veriyordu sevdanın sadakatine


Ambulans gelmişti Hovarda duruşlu Hanifi sanki yerine ikizini bırakmıştı Arkadaşının kollarında Mine'nin yağmuruna eşlik ediyordu


İki damarı kesilmişti Gözlerinde gecenin karanlığı okunuyordu Doktor odadan çıktı Heyecan yüreklerde bir güvercin gibi kanat çırpıyordu "Nasıl doktor bey iyileşecek değil mi?" sevda Mine'nin yüreğinde bir volkan gibi patlamaya hazırdı Sözlerinde aşk kokuyordu "Allah'tan umut kesilmez Biz gerekeni yaptık" mekanikleşmiş ses volkanın ateşinde eridi


Gözlerinde hüzün martıları kanat çırpıyordu Koridorun başında Ahmet abi belirdi Duruşu cesaret veriyordu Başını omzuna yasladı "Ölmesin abi ne olur" dedi Saçlarında bir rüzgârın esişini hissetti Yüreği dinginleşti Sessizce yağmurunu bıraktı hüzün martılarının kanatlarında taşıdığı bulutlardan Aşk acı kokuyordu

Bir ay sonra Kan damarına sıcaklık veriyordu Ömer aşkı yüreğinden yere akıtmıştı Özlem duymuyordu sevdanın hisli gülüne "Bir hevesti işte geçti" Söz aysberg gibi soğuktu Sevdanın patlamaya hazır volkanı üşüdü, aysbergin dondurucu ikliminde Ayaklarının altındaki sandalye düşmek üzereydi Hayat gözlerinden bir şelale gibi akıyordu, sonsuzluğa Gözlerin maviliği karanlığa dönüşüyordu Aşkın rengi korkuya dönüşüyordu

Bir yıldız belirdi, karanlığın sallanan boşluğunda Bir gencin bedeni güvercin gibi ürkekti, hayatın viyadüğünde Sallanan kanatlarda bir göz daha donuklaştı Hayat ihanete göz kırpamadı "Elveda" dedi sadakatin gülümseyen yüzüyle


Aşk gençlikte yaz yağmuru gibidir Yakar yüreği, serinliğin gizemli ateşinde


Seyit Ahmet Uzun