Annem Derdi ki....

Annem Derdi ki



Annem derdi ki: “Terli terli su içme”

İçten içe kızardım ona

Oyunun en tatlı yerinde

Bu müdahale de niye?

Hastalanınca anlardım ki!

Annem haklıymış


Annem derdi ki: “Sakın geç kalma”

Meraklanırmış sonra

İçten içe hayıflanırdım ona

Gidenin dönmesini beklerken anladım ki !

Annem haklıymış


Annem derdi ki: “Odanı dağıtma”

İçten içe karşı gelirdim ona

Toparlamayı erteleyip dururken

Hayatımı dağıttığım anlarımda anladım ki !

Annem haklıymış


Annem derdi ki: “Öfkende fakir ol, sevginde zengin”

İçten içe önemsemezdim bakışlarımla

Kırdığım kalpleri telafi edemediğimde anladım ki !

Annem haklıymış


Annem derdi ki: “Tek kişilik yaşama”

Diğer türlüsü bencillik olur

Sevilmezmişim sonra

İçten içe güler geçerdim bu kelâma

Yalnızlık ağır gelmeye başlayınca anladım ki !

Annem haklıymış


Annem derdi ki: “Doğal ol, yapmacık olma”

İçten içe burun kıvırırdım ona

Ezberlediğim yaşam biçiminin tatsızlığını fark edip

Rollerimi karıştırmaya başlayınca anladım ki !

Annem haklıymış


Annem derdi ki: “Gençliğinin kıymetini bil, geri gelmez bir daha”

İçten içe sitemkâr davranırdım ona

Yüzümdeki çizgiler

Saçımdaki beyazlar zafer kazandıkça anladım ki !

Annem haklıymış


Annem derdi ki: “Bir dilek tut, gerçek olana kadar çabala”

İçten içe söylemesi kolay, yapması zor derdim ona

Hayatımı sorgulamaya başlayıp

Sürekli yapamadıklarım aklıma geldiğinde anladım ki !

Annem haklıymış


Annem derdi ki: “Bu sözlerimi kullan, yabana atma”

Şimdi…

İçten içe teşekkür ediyorum ona

Çünkü…

Ben de bir anneyim

Bana miras kalan bu cümleleri sarf ederken bileceğim ki !

Ben haklıyım


Alıntı