Ordu ili doğal güzellikleri

Doğal Güzellikler ve Plajlar

Ordu ilinin yamaçlarına serildiği ve Türkülere konu olan Boztepe , Gülyalı ilçesinde doğal plajı ile Turnasuyu , Akkuş ilçesinde Küçükkertil , Fatsa ilçesinde Özel Çevre Koruma Bölgesi ilan edilen Gaga Gölü, Gölköy ilçesinde Ulugöl , Harçbeli , kış sporlarının yapılabileceği Aydoğan Tepesi, Ulubey ilçesinde Sayacabaşı önemli doğal güzellikleridir

Ünye ilçesinde Çamlık Çakırtepe , Uzunkum , Mesudiye ilçesinde Eriçok Tepesi, Zile Yaylası, Cüle Yaylaları, Perşembe ilçesinde Efirli önemli yayla ve mesire alanlarıdır



ORDU ULUBEY


Orta Karadeniz Bölgesi’nde, Ordu İline bağlı bir ilçe olan Ulubey, kuzeyinde Perşembe ve Ordu Merkez; kuzeybatısında Fatsa; güneyinde Mesudiye, Gölköy; batısında Gürgentepe; doğusunda Kabadüz ilçeleri ile çevrilidir Ordu’nun doğu kesiminde yer alan Ulubey’in topraklarını Canik Dağlarının doğu uzantıları engebelendirir İlçenin dağlık alanlarında kayın, göknar ve ladin ormanları bulunmaktadır Boğagölü ve Fındıkalan yaylaları ilçenin belli başlı düzlükleridir İlçe topraklarını Melet Çayı sulamakta olup, aynı zamanda bu çay Orta Karadeniz ile Doğu Karadeniz bölümlerini birbirlerinden doğal olarak ayırmaktadır Deniz seviyesinden 585 m yüksekliktedir İl merkezine 23 km uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 256 km2 olup, 2000 Yılı Genel Nüfus Sayım sonuçlarında göre; toplam nüfusu 29227’dir

İlçede Karadeniz iklimi hüküm sürmekte olup, yazları sıcak, kışları soğuk geçmektedir Kış ayları genellikle yağmur ve kar yağışlıdır Her mevsimde yağış görülür

İlçe ekonomisi tarım, hayvancılık ve ormancılığa dayalıdır Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında mısır, fındık, fasulye ve patates gelmektedir Az miktarda da elma ve armut yetiştirilmektedir Fındık üretimi ilçe ekonomisinde ilk sırada gelmekte olup, bir dış pazar ürünü olduğu için, ilçe merkezindeki tesislerde, ilçe dışında işlendikten sonra yurt dışına ihraç edilmektedir Ayrıca ilçede her tür sebze de yetiştirilmekte olup, son yıllarda seracılık gelişmiştir Hayvancılıkta büyük ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinin yanında arıcılık da yapılmaktadır

İlçenin tarih öncesi çağları ile ilgili kesin bir bilgi bulunmamaktadır MÖVIII yüzyılda Miletoslular Ordu yöresinde koloni yerleşmesi kurmuşlardır Roma egemenliğinden sonra Bizans’ın Komnenoslar sülalesi Trabzon Rum İmparatorluğu topraklarına burayı da katmışlardır

Malazgirt Savaşı’ndan (1071) sonra Anadolu Selçukluları’na bağlı olan Danişmendliler Ulubey yöresine hakim olmuşlardır Selçuklu devletinin yıkılmasından sonra yörede İlhanlı Devleti, Eretna Beyliği, Kadı Burhanettin Beylikleri egemenlik kurmuşlardır XIVyüzyılın sonlarına doğru Hacıemiroğulları Ordu’nun bir bölümünde olduğu gibi buraya da hakim olmuşlardır Hacıemiroğulları’nın yöreyi ele geçirmiştir Fatih Sultan Mehmet’in 1461’de Rum Pontus Devletini ortadan kaldırmasından sonra Osmanlı topraklarına katılmıştır

Ulubey ilçesin ilk yerleşiminin bugünkü 1455 tarihli tahrir defterine göre “Sevdeşlü Nam-ı diğer Ulubeylü” kardeşler köyünde olduğu bilinmektedir

XIXyüzyılda Trabzon vilayeti merkez sancağının Ordu kazasına bağlı bir nahiye olarak yönetilmiştir Cumhuriyet döneminde bucak olan Ulubey, 1958 yılında ilçe konumuna getirilmiştir







ORDU KABADÜZ




Orta Karadeniz Bölgesi’nde, Ordu İline bağlı bir ilçe olan Kabadüz, doğusunda Gölköy, batısında Korgan, kuzeyinde Çatalpınar, güneyinde Aybastı ilçeleri ile çevrilidir Canik Dağlarının kuzey yamacında, Melet Irmağı’nın doğusunda yer alan ilçe toprakları engebeli bir arazi yapısına sahiptir Yüksek kesimlerinde yaylalar olup, Çambaşı, Karagöl ve Yokuşdibi yaylası en önemlilerindendir Karagöl Yaylasında irili ufaklı göller bulunmaktadır Kabadüz-Çambaşı Devlet Karayolu üzerinde Çambaşı Kabalak Obasında DSİ tarafından bir gölet yapılmıştır
Deniz seviyesinden 530 m yükseklikteki ilçenin, 2000 Yılı Genel Nüfus sayımı sonuçlarına göre; toplam nüfusu 11049’dur İlçede kışları ılık, yazları serin olup, yüksek yaylaları ve iç bölgeler karasal iklim özelliği göstermektedir

İlçe ekonomisi tarım, hayvancılığa dayalıdır İlçe Merkezi ile Köyleri engebeli bir arazi yapısına sahip olması nedeniyle genelde Fındık tarımı yapılmakta olup, sulanabilir arazide mısır üretimi yapılmaktadır Ayrıca patates, lahana ve kivi de üretilmekte olup, son yıllarda seracılık gelişmiştir Hayvancılıkta büyük ve küçükbaş hayvan besiciliği yanında arıcılık da yapılmaktadır İlçe sınırları içerisinde, Akgüney Köyünde bulunan Madencilik İşletmesinde krom madeni çıkarılmaktadır

Çambaşı Yaylası, geniş Yayla topraklarının merkezi yerinde kurulmuş büyük bir yayla kasabasının adıdır Çambaşı Yaylası Turizm Bakanlığınca da Turistik Bölge ilan edilmiştir Ayrıca Çambaşı Yaylası etrafındaki 76 Obasıyla büyük bir yerleşim bölgesidirÇambaşı Merkezinden 3 km ileride bulunan Ertaş Obasındaki Dere üzerinde Ertaş Alabalık üretim çiftliği bulunmaktadır

İlçenin tarih öncesi çağları ile ilgili yeterli bilgi bulunmamaktadır Bununla beraber, Gürgentepe Tikenlice Köyü’nde kaya mezarları ile karşılaşılmıştır Bu da yörenin Hititlerden bu yana yerleşime sahne olduğunu göstermektedir Büyük olasılıkla Persler, Makedonyalılar, Pontuslular yöreye egemen olmuşlardır MS70’li yıllarda bölge Peçenek ve Türkmen boylarının akınına uğramış, bunlar daha sonra Selçuklularla birleşmişlerdir

Malazgirt Savaşı’ndan (1071) sonra Selçuklu Devletine bağlı Danişmendliler Ordu yöresine hakim olmuşlardır Bunun ardından yöre Danişmendliler ile Bizanslılar arasında yöre birkaç kez el değiştirmiştir Selçuklu devletinin yıkılmasından sonra İlhanlı Devleti, Eretna Beyliği, Kadı Burhanettin Beylikleri egemenlik kurmuşlardır Fatih Sultan Mehmet’in 1461’de Rum Pontus Devletini ortadan kaldırması ile birlikte Osmanlı topraklarına katılmıştır

ORDU PERŞEMBE


Orta Karadeniz Bölgesi’nde, Ordu İline bağlı bir ilçe olan Perşembe, kuzey ve doğusunda Karadeniz, güneyinde Ordu Merkez ve Ulubey, batısında Fatsa, kuzeybatısında da yine Karadeniz ile çevrilidir Ordu’nun kuzey kesiminde yer alan Perşembe’nin arazisi küçük derelerle bölünmüş, fazla yüksekliği olmayan engebeli bir alandır İlçe sınırları içerisindeki engebenin en yüksek noktası Sakarat Tepe’dir (735 m) İlçenin bulunduğu arazi Ordu ile Fatsa ilçesi arasında Karadeniz’e doğru geniş bir çıkıntı meydana getiren Yarımadanın üzerindedir Bu yarımadanın doğu kıyısında bugün Perşembe Limanı olarak bilinen Vona Limanı bulunmaktadır Bu liman Karadeniz’deki teknelerin fırtınadan korunmak amacı ile sığındıkları doğal bir liman olup, aynı zamanda da doğal plajları vardır İlçe toprakları içerisinde akarsu bulunmamaktadır Ordu’ya 13 km uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 224 km2 olup, 2000 Yılı Genel Nüfus Sayım sonuçlarına göre; toplam nüfusu 37512’dir

İlçede Karadeniz iklimi hüküm sürmekte olup, yazları sıcak, kışları soğuk geçmektedir Kış ayları genellikle yağmur ve kar yağışlıdır Her mevsimde yağış görülür

İlçenin ekonomisi tarım, hayvancılık ve balıkçılığa dayalıdır Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında mısır, fındık, patates, elma, armut ve çeşitli sebzeler gelmektedir Az miktarda soya fasulyesi ile çay üretilir İç kesimlerdeki yaylalarda küçükbaş hayvan yetiştirilir Balıkçılık ilçenin en önemli geçim kaynaklarından biridir İlçedeki doğal plajlar nedeni ile kıyı boylarında ve ilçe merkezlerinde turistik amaçlı tesisler bulunmaktadır

Perşembe’nin bulunduğu yerde MÖVIII yüzyılda Miletoslular koloni yerleşmesi kurmuşlardır Roma ve Bizans egemenliğinden sonra Komnenoslar Trabzon Rum İmparatorluğu topraklarına burayı da katmışlardır

Malazgirt Savaşı’ndan (1071) sonra Anadolu Selçukluları’na bağlı olan Danişmendliler Perşembe yöresine hakim olmuşlardır Selçuklu devletinin yıkılmasından sonra yörede İlhanlı Devleti, Eretna Beyliği, Kadı Burhanettin Beylikleri egemenlik kurmuşlardır XIVyüzyılın sonlarına doğru Hacıemiroğulları Ordu’nun bir bölümünde olduğu gibi buraya da hakim olmuşlardır Hacıemiroğulları’nın yöreyi ele geçirmiştir Fatih Sultan Mehmet’in 1461’de Rum Pontus Devletini ortadan kaldırmasından sonra Osmanlı topraklarına katılmıştır

Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde Perşembe’nin (Vona) Canik Sancağı’na bağlı Subaşılık olduğunu, halkının Tuna Türklerinden geldiğinden söz etmektedir

XIXyüzyılda Trabzon vilayeti merkez sancağının Ordu kazasına bağlı nahiye olarak yönetilmiştir Cumhuriyet döneminde, 1945’te ilçe merkezi konumuna getirilmiştir





ORDU KORGAN




Orta Karadeniz Bölgesi’nde, ordu iline bağlı bir ilçe olan Korgan, kuzeyinde Fatsa, güneydoğusunda Aybastı, Güneybatısında Niksar, kuzeybatısında Kumru ilçeleri ile çevrilidir Ordu İlinin iç kesiminde yer alan Korgan’ın topraklarını Canik Dağlarının uzantılarından Eğrikır Dağı engebelendirir Dağ ve tepelerden oluşan ilçe topraklarındaki dağların yüksekliği 2000 mye ulaşmaktadır Bu engebelerin dışında düz alan yok denilecek kadar azdır Düzlük alanlar da yaylalardan ibarettir Bu yaylaların başlıcaları Turnalık, Göltepesi, Kabaduzla, Karagücük, Korgan obası, Tepealan ve Kürtünlü yaylalarıdır İlçe topraklarını Fizme Deresi ile Keşdere sulamaktadır Deniz seviyesinden yüksekliği 700 mdir İl merkezine 91 km uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 206 km2 olup, 2000 Yılı Genel Nüfus Sayım sonuçlarına göre; toplam nüfusu 41628’dir

Korgan, ılıman iklime sahiptir Kışları ılık, yazları ise serin geçer Hemen her mevsimin yağışlı geçmesi özel bir iklimin hüküm sürmesini sağlar

İlçe ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır Yetiştirilen başlıca tarımsal ürünler fındık, patates ve mısırdır Az miktarda da arpa, buğday, fasulye yetiştirilir Bunun yanında meyve ve sebze de yetiştirilmektedir Hayvancılık son yıllarda gelişme göstermiş olup, koyun ve sığır yetiştirilmekte, arıcılık yapılmaktadır

İlçenin Eski Çağ tarihine ait yeterli bilgi bulunmamaktadır Yörede herhangi bir arkeolojik kazı ve yüzey araştırması yapılmamıştır Büyük olasılıkla Persler, Makedonyalılar, Pontuslular buraya egemen olmuşlardır MS70’li yıllarda bölge Peçenek ve Türkmen boylarının akınına uğramış, bunlar daha sonra Selçuklularla birleşmişlerdir

Malazgirt Savaşı’ndan (1071) sonra bazı oğuz boyları buraya yerleşmişlerdir Kaynaklarda Sultan IIKılıçarslan zamanında Selçuklu Devletine bağlı Danişmendlilerin burayı ele geçirdikleri belirtilmektedir Buradan yola çıkılarak Danişmentlilerin yöreyi Bizanslılardan almış olmaları kuvvetle muhtemeldir Bundan sonra yöre Danişmendliler ile Bizanslılar arasında birkaç kez el değiştirmiştir Selçuklu devletinin yıkılmasından sonra yörede İlhanlı Devleti, Eretna Beyliği, Kadı Burhanettin Beylikleri egemenlik kurmuşlardır XIVyüzyılın sonlarına doğru Hacıemiroğulları Ordu’nun bir bölümünde olduğu gibi buraya da hakim olmuşlardır Fatih Sultan Mehmet’in 1461’de Rum Pontus Devletini ortadan kaldırmasından sonra Osmanlı topraklarına katılmıştır

Osmanlı yönetiminde Korgan’ın ismi resmi kayıtlara Keşdere olarak geçmiştir 1642 yılında Satılmış (Fatsa) kazasına bağlı olan Keşdere kaza konumuna getirilmiştir 1856’da Canik Sancağına bağlanmış, ardından Ünya Sancağına, 1882’de yeniden Fatsa Sancağına bağlanmış ve Fatsa’nın bucağı olarak uzun yıllar varlığını korumuştur

Cumhuriyetin ilanından sonra, 1928’de Fatsa’ya bağlı bir köy iken, yeniden bucak olmuş ve 1960’da da Ordu’nun ilçesi konumuna getirilmiştir