06-24-2012
|
#6
|
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Vatan Canım Sana Feda-Sürekli Öykü
Aşağıda büyükçe bir dere büklüm büklüm bükülüyor, yakaladığı toprağı, süzüle süzüle alıp götürüyordu Gönül hiç arzu etmese de, bu bulanık suda, kendi alın terlerimiz akıyordu Vatanımızı düşmana karşı korurken, gerektiğinde bir karışı için bile canlarımızı vermemize rağmen, topraklarımızın böyle akıp gitmesine, neden göz yumuyorduk?
Gazetede okumuştum; “Erozyon nedeniyle her yıl beş yüz milyon ton toprağımızı kaybediyoruz” diyordu “Oysa sadece bir kibrit kutusu kadar tarım toprağının oluşabilmesi için en az yüzlerce yıl süreye ihtiyaç olduğunu!” öğrendiğimde daha da artmıştı kaygım
Ağaçlar toprağı tutuyor; ama biz güzelim ormanlarımızı katil baltalarla yok ediyorduk Bu hızla gidersek, cennet ülkemizin çöle dönüşmesi kaçınılmazdı Gözlerimizin önünde kaybolup gidiyordu geleceğimiz
Çeşmenin hemen arkasındaki ağaçlar kesilmişti Biraz ilerdeki tepenin yamacında, bu ağaçlardan yapıldığı belli olan birkaç boş kulübe vardı Pencereleri kırılmış, kapıları yere düşmüştü Yazık olmuştu bunca ağaca Kim bilir ne kadarı da sobalara kışlık odun olmuştu acaba! Mustafa sinirli konuştu:
O ağacın da canı var Ağaç kesen kol keser, baş keser! Hiç mi vicdanınız sızlamıyor? Bari gidin arayın bulun kuruyanları, onları kesin Zaten bu işin de görevlileri var Daha iyi biliyorlar, hangisi uygun kesilmeye, hangisi değil!
Eğilip kana kana içmese çeşmenin buz gibi suyundan, belki uzunca bir süre daha sakinleşmeyecekti
Sayfa 21 (arkası yarın)
|
|
|
|