Ağlıyordu Palyaço... Ağlamak Sana Yasak.. Ağlama..

**Prof. Dr. Sinsi** · 06-23-2012

Palyaço deyince aklınıza ne gelir?
Düşünün ne gelir meselâ?
Enine çizgili uzun çoraplar

Renkli koca bir şapka

Burunda domatese benzeyen bir mandal

Yüze hünerlice çizilmiş, hüznü örtmesi için epey uğraşılmış, neredeyse tabaka denilecebilecek ağdalı makyaj

Pantalonu görev aşkıyla yukarıya çeken kalın bir askı

Puantiyeli gömleğin düğmelerini neredeyse patlatacak kadar kocaman yapay bir göbek

Paçası kısa, bol bir pantalon

Sandviç ekmeğini anımsatan pabuçlar

Yani oldukça komik,

Yani oldukça eğlendiren,

Yani

yani

Ben palyaçoları sevmem!
Belki onlarda beni sevmedi

Sevemezlerdi

Gözlerindeki hüznü görmüştüm çünki

Hemde her seferinde

Her el çırpışta daha ürkek,

Her seferinde daha korkak,

Daha ağlamaklı,

Daha hassas,

Daha kaçamak bakan palyaço gözleri

Farkedilmişliğin mahcubiyetiyle, koca eldivenleriyle, kendilerine ait olmayan elleri ile gözlerini gizleyişleri

Ağlıyordu palyaço

Ağlamak sana yasak! Ağlama

Ağlarken güldürmeye çalışmak!
Etraf gülerken, gizli saklı ağlamak

Hatta ağlayamamak!
İşin bitti

Sıra aynanın karşısına geçip o kalın tabakadan kurtulmada

“Merhaba

İşte ben!”

Labirentler, labirentler

”Tamam” dediğim anda, adına labirent dedikleri, toslamaktan yorulduğum ama karşıma çıkmaktan yorulmayan duvarlar

Nasılda yosun tutmuşlar

Tıpkı ben

Acı bir tat, acı bir koku, korkunç bir yığın

İçimi çekiyorum

Her çekişte bir alev yükseliyor bedenimden göğe doğru

Dokunmayın yakarım!
Her defasında aynı melodi

Saçlarımı yoluyorum, kafamı duvarlara vuruyorum ama nafile!
Kulaklarımı da tıkasam, çığlık çığlığa da bağırsam olmuyor

Yok! Yok! Yok!
Ne ben benden kurtulabiliyorum nede ben senden nede sen benden

Söyle kim kime tutsak?
Duvarlar sen, sesler sen

Peki sen kimsin? Sen mi ben? Ben mi sen?
Neredesin bilemedim? Yoksa nerede miyim?
Ama yok!
Ben ki uslanmaz bir palyaço!
Kaybolmaktı derdim

Al işte kayboldum

Gülmeyin!

Güldürmek istedim fakat ağlayabileceğimi hesap edemedim

Gülmeyin!

Sönsün balonlarınız

Herşey sizin içindi

Hiçbir şeyse benim!

Gülmeyin!

Sökün süsleri duvarlarınızdan

Süsleriniz gözleriniz olsun

Acıkın!

İnsan olmaya acıkın!

Ne o ağlamaklı oldunuz birden!

Maskemi çıkartınca buyum ben!

Hayat uçsuz bucaksız bir serüven madem,

Yolcuysak hepimiz ezelden

Bakma bana!

Gerçekten bakarsan gülemezsin ki

Çünkü ben palyaçoyum!

Bakılmak için olsam da

Gözlerini kamaştırsam da

Uslanmaz bir palyaçoyum

İşte yeni bir iş daha

“Merhaba

İşte palyaço!”

Gülmeye hazırsanız başlayalım!

alıntı

06-23-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Ağlıyordu Palyaço... Ağlamak Sana Yasak.. Ağlama.. Palyaço deyince aklınıza ne gelir? Düşünün ne gelir meselâ? Enine çizgili uzun çoraplar Renkli koca bir şapka Burunda domatese benzeyen bir mandal Yüze hünerlice çizilmiş, hüznü örtmesi için epey uğraşılmış, neredeyse tabaka denilecebilecek ağdalı makyaj Pantalonu görev aşkıyla yukarıya çeken kalın bir askı Puantiyeli gömleğin düğmelerini neredeyse patlatacak kadar kocaman yapay bir göbek Paçası kısa, bol bir pantalon Sandviç ekmeğini anımsatan pabuçlar Yani oldukça komik, Yani oldukça eğlendiren, Yaniyani Ben palyaçoları sevmem! Belki onlarda beni sevmediSevemezlerdi Gözlerindeki hüznü görmüştüm çünkiHemde her seferinde Her el çırpışta daha ürkek, Her seferinde daha korkak, Daha ağlamaklı, Daha hassas, Daha kaçamak bakan palyaço gözleri Farkedilmişliğin mahcubiyetiyle, koca eldivenleriyle, kendilerine ait olmayan elleri ile gözlerini gizleyişleri Ağlıyordu palyaço Ağlamak sana yasak! Ağlama Ağlarken güldürmeye çalışmak! Etraf gülerken, gizli saklı ağlamakHatta ağlayamamak! İşin bittiSıra aynanın karşısına geçip o kalın tabakadan kurtulmada “Merhabaİşte ben!” Labirentler, labirentler”Tamam” dediğim anda, adına labirent dedikleri, toslamaktan yorulduğum ama karşıma çıkmaktan yorulmayan duvarlarNasılda yosun tutmuşlarTıpkı benAcı bir tat, acı bir koku, korkunç bir yığın İçimi çekiyorumHer çekişte bir alev yükseliyor bedenimden göğe doğru Dokunmayın yakarım! Her defasında aynı melodiSaçlarımı yoluyorum, kafamı duvarlara vuruyorum ama nafile! Kulaklarımı da tıkasam, çığlık çığlığa da bağırsam olmuyorYok! Yok! Yok! Ne ben benden kurtulabiliyorum nede ben senden nede sen benden Söyle kim kime tutsak? Duvarlar sen, sesler senPeki sen kimsin? Sen mi ben? Ben mi sen? Neredesin bilemedim? Yoksa nerede miyim? Ama yok! Ben ki uslanmaz bir palyaço! Kaybolmaktı derdimAl işte kayboldum Gülmeyin! Güldürmek istedim fakat ağlayabileceğimi hesap edemedim Gülmeyin! Sönsün balonlarınız Herşey sizin içindiHiçbir şeyse benim! Gülmeyin! Sökün süsleri duvarlarınızdan Süsleriniz gözleriniz olsun Acıkın! İnsan olmaya acıkın! Ne o ağlamaklı oldunuz birden! Maskemi çıkartınca buyum ben! Hayat uçsuz bucaksız bir serüven madem, Yolcuysak hepimiz ezelden Bakma bana! Gerçekten bakarsan gülemezsin ki Çünkü ben palyaçoyum! Bakılmak için olsam da Gözlerini kamaştırsam da Uslanmaz bir palyaçoyum İşte yeni bir iş daha “Merhabaİşte palyaço!” Gülmeye hazırsanız başlayalım! alıntı