Seni Seviyorum - Atakan Korkmaz

**Prof. Dr. Sinsi** · 06-23-2012

Seni Seviyorum

Biliyormusun sevgilim önce aşk alıyor insanı kendinden

Takılıp kalıyorsun bir tarafına, istesende istemesende,

Sürüklüyor seni bilinmezliğe

Ve insan sürüklendiği bu süreç de,

Geçtiği yollarda bir parçasını bırakıyor

Canının yandığını, yüreğinin kanadığını hissediyor

Sürüklenmenin açtığı yara ve çiziklerden ruhunu tanıyor, farkediyor

İşte tam o sırada sevmeyi öğreniyor insan

Acıyan yanlarını,sızlayan çiziklerini,

Kanayan yüreğini seviyor

Çünkü sevgili vardır acıyan yanlarında

Sevdiği vardır kanayan yüreğinde

Ama Sevgiyle kapanıyor her şey

Sevmeyi öğreniyor insan,

Mutluluklar kadar hüzünlerinde?de,

Bir anlam bulmaya çalışıyor

Kendine eklenen her yeni duyguyu benimsiyor

Bir okyanus ikimizin arası

Yüreğimden dökülenler,

Söylenmemiş öfkeler çoğunlukla

Lakin en çok aşk oluyor bir yeni yetme

Aldığım her nefesin bile içine seni kattığımda,

Sözlerim Aşk-ı Memnu oluyor nihavent makamında

İçine kendimi kattıkça hayatının,

Bir madde bağımlısı gibi krizlerde özlemek oluyorsun

Büsbütün aşk kesiyorsun bende

Sen onulmaz yaram, sen en güzel türküsün,

Sol anahtarını taşıyan gönlümün

Yalnızlığın içinde bir kalabalık

Kalabalıklar içinde yapayalnızım

Ne kadar yaklaşırsam sana

O kadar çok akıtıyor kanımı

O dikenli dillerin ve dugusuz hallerin

Acılardan başka ne bıraktın ardında

Kaybedecek ne kaldı,

Kazanacak hiçbir şey olmadığı gibi

Düşlerim vardı bir zamanlar

Hani senli olan bilirsin

Şimdi yok sevgilim

Düşlerimi tenefüs zillerinde kaybettim

Nasıl canım yanıyor anlatamam

Bakışı yaralım sende bu sevda

Bende bu yürek olduktan sonra

Dünya yansa ne yazar

seni kaybetme ihtimalini reddediyorum

Yüreği türkü tadında sevdiğim

Sana gelmek geçiyor içimden

Yerimde sayıyorum

Kendimi beklemekten yoruldum

Hadi sevgilim gel de sen al beni

Gel al beni buradan ?kendime? rağmen

Seni seviyorum herşeye rağmen

Atakan KORKMAZ

06-23-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Seni Seviyorum - Atakan Korkmaz Seni Seviyorum Biliyormusun sevgilim önce aşk alıyor insanı kendinden Takılıp kalıyorsun bir tarafına, istesende istemesende, Sürüklüyor seni bilinmezliğe Ve insan sürüklendiği bu süreç de, Geçtiği yollarda bir parçasını bırakıyor Canının yandığını, yüreğinin kanadığını hissediyor Sürüklenmenin açtığı yara ve çiziklerden ruhunu tanıyor, farkediyor İşte tam o sırada sevmeyi öğreniyor insan Acıyan yanlarını,sızlayan çiziklerini, Kanayan yüreğini seviyor Çünkü sevgili vardır acıyan yanlarında Sevdiği vardır kanayan yüreğinde Ama Sevgiyle kapanıyor her şey Sevmeyi öğreniyor insan, Mutluluklar kadar hüzünlerinde?de, Bir anlam bulmaya çalışıyor Kendine eklenen her yeni duyguyu benimsiyor Bir okyanus ikimizin arası Yüreğimden dökülenler, Söylenmemiş öfkeler çoğunlukla Lakin en çok aşk oluyor bir yeni yetme Aldığım her nefesin bile içine seni kattığımda, Sözlerim Aşk-ı Memnu oluyor nihavent makamında İçine kendimi kattıkça hayatının, Bir madde bağımlısı gibi krizlerde özlemek oluyorsun Büsbütün aşk kesiyorsun bende Sen onulmaz yaram, sen en güzel türküsün, Sol anahtarını taşıyan gönlümün Yalnızlığın içinde bir kalabalık Kalabalıklar içinde yapayalnızım Ne kadar yaklaşırsam sana O kadar çok akıtıyor kanımı O dikenli dillerin ve dugusuz hallerin Acılardan başka ne bıraktın ardında Kaybedecek ne kaldı, Kazanacak hiçbir şey olmadığı gibi Düşlerim vardı bir zamanlar Hani senli olan bilirsin Şimdi yok sevgilim Düşlerimi tenefüs zillerinde kaybettim Nasıl canım yanıyor anlatamam Bakışı yaralım sende bu sevda Bende bu yürek olduktan sonra Dünya yansa ne yazar seni kaybetme ihtimalini reddediyorum Yüreği türkü tadında sevdiğim Sana gelmek geçiyor içimden Yerimde sayıyorum Kendimi beklemekten yoruldum Hadi sevgilim gel de sen al beni Gel al beni buradan ?kendime? rağmen Seni seviyorum herşeye rağmen Atakan KORKMAZ