Bİr lokma mutluluk

BİR LOKMA MUTLULUK







Bir Lokma Mutluluk

gün,

perdelerini yavaş yavaş çekiyor

göz kapaklarım da onunla kapanıyor

hayır,

ne olur!

kapanmasınlar

uykularımı yine karabasanlar basar




çok zamandır böyleyim ben

herkes rahat

yatağında uyurken

beh yanıp,kavruluyorm

karanlığa kan ve ter döküyorum











sanki,beynimi seller bastı

yok artık çocukluğumdan tek bir kırıntı

çıkmıyor anılarım battığı yerden

elma da desem,

armut ta desem




ben,bir damla mutluluğa açım

ne olur!

günün perdelerimi açın

güneşle,karanlığımı süpüreyim

anıları bıraktım


tek önümü göreyim