Sen benim düşünce suçumsun

Sen benim düşünce suçumsun


Kurşuna dizilmiş yanlarımı gecenin günahkar sesine asarak aşka beraat sunuyorum Dilsiz karanlıkların ucubeliğinde düşüyorum hayat hattından vurgunluğun satır aralarına


Derme-çatma bir hayatın gönüllü yeniğiyim

Eylül bulaşığı saçlarımda ebabil kuşları
Düş vardiyalarımda ele avuca sığmaz kabuslar Susarken kentin gözleri elemli üşümüşlüklerde ben lacivert kanıyorum yıldızların koynunda

Sen bilmiyorsun



Ben Aşk gözlü deli RÜZGAR



Sensizlikten üşüyen ellerimi en kızıl acılara batırırken acımadan nefes nefese yanıyorum Yalan yok acımda yanıyor Kırgın ve kötürüm kahkahalar kadar açmazda umutlarım Yüzümün düştüğü yerde katlediyorum dokuz'a denk düşen tekmil baharları Kendimden büyük sözcüklerle kanıyorum sensizliğin alfabesinde Mor defterlere düşüyorum kefenlere gizlediğim tebessüm kırıklarını
Suretimde cellatlardan kalan yarım bir ölüm
Ey Aşk!
Melekler beni çağırıyor Ağrılı sancılarla dokunupta kirpiklerine ağlama
Ölümümden ben sorumluyum


Eyvah bir nakarattan yatıştırılamayan cümleler alırken günceme dilimdeki yaralı hecelerde vuruyorum esişimi İsimle ateş arasındakinden vazgeçmişken ben zevalin ötesinde gözlerim

Sevdiğim!

Başa sardım ömrümü yeniden ölmek için
Oysa elden düşme bir ağlayış değildi içimin karanlık koridorlarında oyalanan yalnızlık Bilirim sen beni yaralarımdan tanırsın en çok Ve bilirsin ki sevdiğim hiçbir ayrılık ödeyemez bu aşkın bedelini
Dört duvar hayata sığmaz bu kent soylu aşk

Ömrüm!

Saçlarında boğ beni Gülüşlerimiz buz tutmasın dudaklarında kan dilli bir keder üstü Ağlama bizi yedi iklimin berisinde ay düşünce denize

Şiirlerimden başlamışken beni silmeye göğün yakınındaki sana nefti yakalanmalar ayakta hala Nefesi çatlayan sürgün bir akşamsa sensizlik; bedeli ömür olan altı susuştur aşk

Ey Yeşil gözlüm !

Hüznümden başla enkazımı taşlamaya İpe götür bu sicilli suretsizliği Kır zincirlerimi! Sana azatlığımı esirgeme benden Ama şimdi ölsem beş para eder mi denenmemiş intiharlarım? İstanbul kadar ağlasam kafi gelir mi suçüstü suskunluğuna?

Ey Aşk!

''Sen bende cennet Cinnete en yakın''

Geldim Molla Cünun'un delilik kapısına
Ateşimde ateşlerde
KURTARMA!

Bütün dönüş biletlerini yaktım aşkın
Yüreğimin zifiriliğinde kayıpsada rüyalar şimdi Mecnunluğuma senden özge Leyla Çölü bulamam İsmim isminle bilinir Bense sana ancak önsöz Çatırdasın gökkubbe Kahrolsun yatağını üşüten ırmak Paralansın kitabesi dikilmeyen şaibeli aşklar Kendinden habersiz ıslansın mağrur yağmurlar ben esişime sığabileceksem eğer!

Sevdiğim!

Sabaha kan kırmızı tan yerine ve aşka andolsun ki; benim bildiğim tek ben sensin

Hoş geldin
yokluğunun varlığına
Hoş geldin
ateşimin gül yüzü

sunum viole