Çekim boyunca atla aramızda inanılmaz bir bağ kurulmuştu Bana duyduğu sevgi ve bağlılığı hayvanın gözlerinden okuyordum Bu sahnede tabancamı çekmeli ve kurşunu atın kafasına sıkmalıydım “Ben bu atı öldüremem yakın plan başkasının elini çek” dedim “At öldü Tarık gel” dediler Koşarak gittim paltomu giydim At kafasını kaldırıp bana baktı ölmemişti Baş çavuşa gittim “Mermi ver at ölmemiş” dedim Yeğen onuda atın kafasına sıktı Sonra ben tekrar sahne aldım Tam çekime geçilecekken hayvan yine gözlerini açtı bakışlarıyla beni arıyordu Bayılacak gibi olmuştum çıldıracaktım Yöre halkı adamdan (baş çavuştan) yalvara yakara üç mermi daha almıştı Yeğen kurşunları boşalttı At bu kez öldü