Neşeli Öyküler 1 - Selim Gündüzalp - İsmail Örgen
GECE treniyle yolculuk yapıyordum
Yataklı vagonda zayıf, yaşlıca, kibar tavırlı bir yol arkadaşım vardı
Kendimi takdim ettim
Adam da kendisini tanıttı, felsefe doktoru olduğunu söyledi
İsmi aklımda kalmadı
Yatmak için yukarı tırmandım
Yukarıdaki yatak benimdi
Dedim ki:
'' Sayın doktor, meseleyi şimdi söyleyeyim de sonunda bir tatsızlık olmasın
Ben, gece biraz horlarım
Eğer siz hafifçe bir ıslık çalarsanız ben derhal uyanır, öte tarafa dönerim ve horlamam da geçer
''
O:
''Zararı yok, merak etmeyin,''
dedi
Her zaman olduğu gibi yataklı vagonda çok güzel uyudum ve ineceğim yere yarım saat kala uyandım
Yatağımdan indiğim zaman yol arkadaşımın çıkmış olduğunu gördüm
Yatağı bomboştu
Giyindim ve koridora çıktım
Orada da yoktu
Yataklı vagon memurunu gördüm
Ona sordum:
'' Acaba alt tarafımda yatan bey nerede kaldı?''
Memur:
''Ha, o mu, dedi
Onun pek aklı başında olmasa gerek
Sabaha kadar ıslık çalarak yataklı vagonda kimseyi uyutmadı
Bunun için yolda onu trenden indirdik!''
-----
Neşeli Öyküler, mizahı, olması gereken çizgide sunuyor
Keyifle, neşeyle, hatta yer yer derin düşünerek okuyacağınız öyküleriyle, mizahta "çıtayı" olması gereken yere koyuyor
Hayatın sevimli ve sevgili bir parçası olarak mizahın, asla hakarete, yalana, kaba söze, kandırmacaya başvurmadan da yapılabileceğini örnekleriyle gösteriyor