Cevap : Toplumsal Hikayeler

Bir Babanın Pişmanlığı

ben bir babayım 17 yaşında bir kızım vardı her şeyi normal bir aileydik bir gün hayatımıza beklenmedik birisi daha girdi kızımla aralarında bir şeyler olan bir çocuk kızımız anne babasından bir şey saklamak istemediği için delikanlıdan bize bahsetti biz tabiki bunu doğal karşılamadıkokulunun geleceğinin olduğunu söyledik böyle bir şey için yaşının küçük olduğunu söyledik ve çocuktan ayrılması için baskı yaptık kızımız yetmedi tanımadığımız iyimi kötü mü olduğunu bilmediğimiz çocuğu da tehdit etmeye kadar götürdük olayı kızımızın ne kadar hakkı varsa elinden aldık kullandığı sevdiği eşyalara kadar eve hapsettik okuldan eve evden okula dedik kızımıza onu bir mahkuma çevirdik ama bizi dinlemedi çocukla devam ettiler tabi biz bunu sonradan öğrendik gizlice görüşmeye devam etmişler biz hala onların sevgisinden emin olamadıkçocuğun kızımızla dalga geçtiğini düşündük onların sevmek için küçük olduğunu düşündük ama dalga geçcek bir çocuğun sevmese neden bizim o kadar tehdidimizden sonra devam edebileceğinisevmenin yaşı olmayacağını düşünemedik bir gün devam ettiklerini öğrendim ve bu sefer çok daha fazla sinirlendim hatta kızıma vuracak kadar ileriye bile gittimkonuşmuyorduk akşam eve geldiğimde benimle konuşmaya çalışıyordu bense suratımı asıp bir köşede oturuyordumve bir sabah kalktığımda hayatımın en kötü günüyle karşı karşıyaydım kızımı uyandırmak için odasına girdimve karşılaştığım manzarada donup kalmıştımkızımın kafası ve kolunun biri yatağından aşağı doğru sarkmıştıyerde 3 tane boş hap şişesi duruyordu ve başucunda bir kağıt parçası filmlerde her zaman gördüğüm bu manzara gözlerimin önündeydi ve yerde yatan benim kızımdı o an buz gibiydimönce cansız bedenine uzun uzun baktım bağırarak ağlamak istedim sesim çıkmadı yavaşça yanına gittim ve ona sarıldım sonra başucundaki kağıdı elime aldım bir şeyler yazmıştı okumaya başladığım an beklide hayatımın en büyük vicdan azabının başlangıcıydı kızım o kağıda bunları yazmıştı “ sevgili babacım ve annecim ilk olarak tek istediğim şey beni affedin belki siz haklıydınızama bende kendimce haklıydım belki daha küçüğüm belki biraz saf birazda masumum ama sevginin yaşı yokturbunu çok iyi biliyorum ve onu sevdim gerçekten çok sevdimve sevdiğimle ailem arasında bir seçim yapamadım Çünkü hiçbirinden vazgeçmek istemedim o bana böyle bir seçim sunmadı hep sizle bigün tanışmak istediğinihatta size anne ve baba demek istediğini söyledi bana beni sevdiğine o kadar emindimkiama siz anlamadınızbana tercih sundunuz ve sebep olarak derslerimi okulumu gösterdiniz ama bilmediğiniz bir şey vardıben onun için ders çalıştım hep onunla iyi bir gelecek içinşimdi hem sizi hem kendimi bu acıdan kurtarıyorumkeşke her şey daha farklı olsaydıabimin kız arkadaşı olduğunda afferim oğluma dedinizo kızın bi ailesi yokmuydu ? bizi böyle ayırıp gizlice görüşmeye itmek yerine sizde sevdiğimi tanımaya çalışsaydınızona dair şeyleri öğrenseydinizböylece bende sizden hiçbirşey saklamazdımama siz yapmadınızgeri kalmış düşünceleriniz için kızınızdan vazgeçmeyi kabullendinizve ben daha fazla dayanamıyorum gidiyorumbeni affedin” orada o anda yaptığım hatanın farkına varmıştım ama hala kendimi haklı görüyordum içimde bir yerlerde ta ki kızımın sevdiği çocuk gelip bana ikimizin de hayatını mahfettinizsevdiğimi elimden aldığınız yetmedi onu öldürdünüz diyip bana o öldürücü bakışlarla bakana kadarişte o an bütün suçumu anlamıştımama artık çok geçti neyi değiştirirdi ki ? kızımı bana geri getirebilir miydi ? hayir asla da geri getirmeyecekben onu kaybettim hemde geri kalmış saçma düşüncelerim yüzünden belki filmlere benziyor bu hikaye ama hepsi gerçek2 kişinin hayatını mahfettim kızım öldüsevdiği o çocuksa günlerce onun mezarı başında bekledi ağladıkendini mahfetti ve sonunda delirdi ben hergün kızımı ziyarete gidiyorum o ürkütücü mezarlığa hergün yalvarıyorum beni affetmesi içinsizce affeder mi ? o kadar çok var ki böyle durumları yaşayan insanlareğer bu yazdıklarımı okuduysanız ve eğer sizde bir anne veya babaysanız Çocuklarınızın fikirlerine saygı gösterin ve onların yanında olduğunuzu hissettirinyanlış yada doğru kararlar bırakın hayat onların siz sadece yanlarında olungüvenlerini kazanın sizden hiçbir gizlileri olmamasını sağlayın beklide hala saçmalık olarak geliyor ama bir sevdikleri varsa katı kurallar yerine onların birlikte oldukları insanları tanımaya çalışınçocuğunuz kız ya da erkek artık bende fark ettim ki sevginin yaşı yok ve ben kızımın annesini daha 18 yaşındayken ailesinden gizlice kaçırarak evlenmiştimbunlara karşı çıkmama rağmen bende aynı şeyleri yaşamıştımhangimiz genç olmadık hangimiz sevmedik ki ? ben yavrumu kaybettim tek isteğim bir ana bir baba daha evlatsız kalmasınevladının acısını görmesin…