Artemis

Artemis


Yunan mitolojisinde av hayvanları, toprak ve bereket tanrıçasıdır Anadolulu ana tanrıça simgesi de çeşitli evrelerden geçerek, kesin olarak saptanamayan bir dönemde Efesli Artemis biçimini almıştır Tanrıların kralı Zeus'un kızı ve tanrı Apollon'un kız kardeşi olan Artemis'ten, Homeros'un Uy ada adlı yapıtında bazen "ok taşıyan tanrıça", bazen de "hayvanlar tanrıçası" olarak söz edilmiştir

Doğaya egemen olduğu düşünülen Artemis, canlıların ölüm kalımını elinde tutan bir tanrıçaydı Ok, yay, at ve arabayla betimlenmiştir Aynı zamanda Ay tanrıçasıydı; sürekli değişen Ay'ı etkisi altında tutardı Uygarlığın koruyucusuydu Gökte ve yeryüzündeki gerçek ve gerçeküstü bütün yaratıklar onun buyruğundaydı

Doğanın içinde hayvanlarla birlikte yaşayan, ormanlarda, derelerde ağaç ve su perileriyle dolaşıp eğlenen avcı Artemis, aynı zamanda doğum yapan kadınların da koruyucusuydu Oysa kendisi evlenmeyi istemediği için ona eşlik eden periler de evlenmeyeceklerine söz vermek zorundaydı


Artemis aynı zamanda öfkesiyle de ünlüdür Bir öyküye göre, bir gün Aktaion adlı bir genç, ormanda avlanırken Artemis'in yıkandığını görünce, tanrıça çok öfkelenerek onu bir geyiğe dönüştürmüş ve tazılarını genç adama saldırtıp, onu parçalatmış
Bizans İmparatorluğu döneminde yıkılarak yağmalanan Artemis'in Efes'teki tapınağı Dünyanın Yedi Harikası'ndan biriydi Bugün Selçuk Arkeoloji Müzesi'nde bulunan Artemis heykeli ise, bir zamanlar Efes'teki tapınakta duran büyük boy heykelinin birçok kopyasından biridir


Homeros metinlerinde değinilen Artemis, Eski Roma'da Diana adını aldı Roma'da Diana'ya tapınma yaygındı Kölelerin de koruyucusu olduğu için onun festivali kölelerin tatiliydi Roma sanatında, Diana çoğunlukla yay ve ok taşıyan bir kadın avcı olarak resimlenir ve genellikle yanında bir tazı ya da geyik bulunur Diana'nın Roma'da anlatılan efsaneleri Artemis öykülerinden esinlenmiştir

__________________