Cevap : Peygamber Efendimizin Hayatı (detaylı Anlatım)

**ysnkrks** · 05-01-2009

Müşrikler, aziz şehid Habib bin Adî'nin cesedini öylece ipte asılı bırakarak dağılıp gittiler

Haber, her tarafta işitilsin istiyorlardı

Böylece bu hareketle akıllarınca müşriklere cesaret; müslümanlara da gözdağı vereceklerdi

Günler geçmesine rağmen Hazreti Habib'in hâlâ idam sehbasında sallanıp durduğu haberi Medine'ye gelince ince kalbli merhametli Peygamber, çok üzüldüler ve eshabına buyurdular ki:

-Kim, Habib'in cesedini darağacından indirirse cennet onun nasibi olur

Bu gayrı insani hareket, bütün Peygamber dostlarını incitmişti

Bu bakımdan Efendimizin arzusu onları ferahlandıran bir emir oldu

Zübeyr bin Avvam ve Mikdat bin Esved, bu canavarlığa son verme işini üzerlerine aldılar

Ve gündüz saklanıp gece yürümek sureti ile Te'nim'e geldiler

Ne var ki zâlimler, darağacının çevresine bekçiler koymuşlardı

İki sahabi, geldikleri günün gece yarısına kadar bir yerde gizlenerek bekçileri gözetlediler

Onların tahmin ettikleri gibi uykuya mağlup olmaları üzerine de mübarek cesedi sür'atle darağacından alarak atlarına yüklediler ve yine sür'atle oradan uzaklaştılar

Habib bin Adî, idamının üzerinden kırk gün geçmiş olmasına rağmen sanki yeni şehid edilmiş gibiydi

Hâlâ yaralarından gül kırmızısı bir kan sızıp duruyordu

Sabah olduğunda kâfirler, cesedin sehbadan alınmış olduğunu görünce takipçiler çıkardılar

Yıldırım gibi at koşturan kalabalık sayıdaki müşrik, ertesi gün öğleden sonra Zübeyr bin Avvam ile Mikdat bin Esved'e yetiştiler

Zübeyr radıyallahü anh, şehidin cesedini attan alıp yere koydu

düşman karşısında rahat hareket edebilmesi lazımdı

Fakat O'nun cesedi yere koyduğu ân müthiş bir şey oldu

Herkesin gözü önünde cereyan eden hadise, görenleri iliklerine kadar ürpertti

Olan şuydu: Hazreti Zübeyr'in mübarek cesedi yere koyduğu ân toprak, O'nu hemen içine aldı

Sanki yer hasretle yarılmış ve nicedir özlediği şehidi kalbine gömmüştü

Zübeyr, kendisini ve arkadaşı Mikdat'ı Kureyş kâfirlerine aile mensuplarını sayarak tanıttı ve:

-İsterseniz karşılıklı ok atalım, isterseniz herkes kendi yoluna gitsin, dedi

O kalabalık insanlar, iki mücahide ilişmeden uzaklaşıp gittiler

05-01-2009	#22
ysnkrks	Cevap : Peygamber Efendimizin Hayatı (detaylı Anlatım) Müşrikler, aziz şehid Habib bin Adî'nin cesedini öylece ipte asılı bırakarak dağılıp gittiler Haber, her tarafta işitilsin istiyorlardı Böylece bu hareketle akıllarınca müşriklere cesaret; müslümanlara da gözdağı vereceklerdi Günler geçmesine rağmen Hazreti Habib'in hâlâ idam sehbasında sallanıp durduğu haberi Medine'ye gelince ince kalbli merhametli Peygamber, çok üzüldüler ve eshabına buyurdular ki: -Kim, Habib'in cesedini darağacından indirirse cennet onun nasibi olur Bu gayrı insani hareket, bütün Peygamber dostlarını incitmişti Bu bakımdan Efendimizin arzusu onları ferahlandıran bir emir oldu Zübeyr bin Avvam ve Mikdat bin Esved, bu canavarlığa son verme işini üzerlerine aldılar Ve gündüz saklanıp gece yürümek sureti ile Te'nim'e geldiler Ne var ki zâlimler, darağacının çevresine bekçiler koymuşlardı İki sahabi, geldikleri günün gece yarısına kadar bir yerde gizlenerek bekçileri gözetlediler Onların tahmin ettikleri gibi uykuya mağlup olmaları üzerine de mübarek cesedi sür'atle darağacından alarak atlarına yüklediler ve yine sür'atle oradan uzaklaştılar Habib bin Adî, idamının üzerinden kırk gün geçmiş olmasına rağmen sanki yeni şehid edilmiş gibiydi Hâlâ yaralarından gül kırmızısı bir kan sızıp duruyordu Sabah olduğunda kâfirler, cesedin sehbadan alınmış olduğunu görünce takipçiler çıkardılar Yıldırım gibi at koşturan kalabalık sayıdaki müşrik, ertesi gün öğleden sonra Zübeyr bin Avvam ile Mikdat bin Esved'e yetiştiler Zübeyr radıyallahü anh, şehidin cesedini attan alıp yere koydudüşman karşısında rahat hareket edebilmesi lazımdı Fakat O'nun cesedi yere koyduğu ân müthiş bir şey oldu Herkesin gözü önünde cereyan eden hadise, görenleri iliklerine kadar ürpertti Olan şuydu: Hazreti Zübeyr'in mübarek cesedi yere koyduğu ân toprak, O'nu hemen içine aldı Sanki yer hasretle yarılmış ve nicedir özlediği şehidi kalbine gömmüştü Zübeyr, kendisini ve arkadaşı Mikdat'ı Kureyş kâfirlerine aile mensuplarını sayarak tanıttı ve: -İsterseniz karşılıklı ok atalım, isterseniz herkes kendi yoluna gitsin, dedi O kalabalık insanlar, iki mücahide ilişmeden uzaklaşıp gittiler