Robinson Crouse

Robinson Crusoe orta halli bir İngiliz ailenin çocuğu idi Babası Robinsonun iyi bir iş tutup sakin bir hayat sürmesini arzuladığı halde,Robinson denizlere açılıp maceracı bir hayat sürmeye öylsine can atıyorduki, en sonunda evinde daha fazla kaşlamayacağını anladıBüyüklerin haberi olmadan ilk yolculuğa çıktıGemi mütiş bir fırtınaya tutulmuştuRobinson’u öyle bir deniz tutmuştuki karaya sağsalim kavuşamamaktan korkuyorduKaraya bir çıksam bir daha denizlerin adını anmıyacağım diye düşünüyordu
Karaya sağsalim çıktıktan sonra arzuları yeniden depreştitüccarlığa başlıyarak Avurpaya mal götüren bir gemiye girdiBindiği gemiyi birFas korsan esir aldıFas kıyılarında bir limana esir olarak götürüldüOrada hayatı öyle zor şartlar altında geçiyorduki ilk fırsatta küçük bir sanadala atlatıp kaçtıBir Portekiz yük gemisi onu buldu ve Birezilya’ya bıraktı
Bir İngiliz çifti ona Afrikaya gidip köle getirmesini önerince Robinson’un denizlere açılma arzusu yeniden uyandı,geçirdiklerini unutarak yeniden yola çıktıBu yolculuk Robinson’unun hayatında bir dönüm noktası oldu ve büyük serüven böyle başladı Gemi Güney Amerika Sahillerinden biraz uzakta bir adanın yakınlarında bir kaya çarpıp parçalandıYolcu ve mürettabattan yalnız Robinson kurtulduDalgalar onu kıyıya sürüklediAdada hiç kimse yoktuVahşi hayvanların bulunduğunu gösteren birbelirtide göze çarpmıyorduRobinson batmış gemiden çeşitli araçlar ve yiyecek alarak adaya sandalla taşıdı Önce küçük bir tepenin eteğine yelken bezinden bir çadır kurduHerşeyden önce barutunu dikkatle saklıyorduRobinson’un ikinci düşüncesi yiyecek stokuyduİlk günlerde elinden geldiği kadar az yiyecek tüketiyordu
Çok geçmeden Robinson gemide mürekkep ve kağıt buldu ve günüügnüne son hatıralarını yazmaya başladıBarınağını uzun müddet oturacak hale soktuÇadırın arka tarafında bir mağara buldu ve ilkel araçlarla mağarayı genişlettiMağaraya sandalye,raf ve masa yaptı
Robinson’un bundan sonra adada geçen son yirmidört yılıda ilk günlerden farklı geçmediRobinson adanın her tarafını gezdi ve adanın diğer yanına bir yazlık ev yaptıMısır,arpa ve pirinç yetiştire biliyorduHer yıl yeni tohumları dikkatle saklıyordu,en sonunda küçük bir tarla ekecek kadar tohumu olduYaban keçileri yakalayıp onları ehlileştirdiPapağan yakaladı,onlarla oyalandıYeni eşyalar yaptı,mağarayı genişleterek,dışarıdan gelecek tehlikelere karşı muhafazalı hale getidi
Robinson’un adadaki yirmidördüncü yılının ortasında bir olay,sürdüğü hayatın şeklini değiştirdiBir buçuk yıl kadar önce adaya vahşilerin geldiğini görmüştüBunlar hehalde başka adadan sanadalla gelmişlerdiBunlar başka bir kabile ile savaşa başlamışlardıRobinson bir sabah insan kemikleri ve parçalanmış insan eti bularak korkuya kapılmıştıVahşilerin geri dönüp kendisini bulmasından çekiniyorduEnsonuda vahşillerin bir kısmı adaya döndü,kendilerine ziyafet hazırlığı yaparken Robinson üzerlerine ateş açrak onları korkuttuVahşilerin yanındaki esirlerden birini alı koymayı başardıArtık adada yalnız değildiAdama onu yakaladığı günün adını verdiCuma diye çağırmaya başladıCuma onun sadık bir kölesi oldu
Bir zaman sonra Robinson,Cuma’ya İngilizce öğretmeyi başardıCuma,ona geldiği adada onyedi beyaz adamın esir olarak tutulduğunu anlattıRobinson onları kurtararak birlikte uygar dünyaya dönmenin çarelerini araştırmak istiyorduRobinsonla Cuma büyük bir kayık yaptı ve öbür adaya gitmek üzere hazırlandılarBu sırada adaya yeni bir vahşi topluluğu geldi ve yanlarındada bir miktar daha esir getirmişlerdiEsirlerden birisi beyaz adamdıEsirlerin arasında Cuma’nın babasıda vardıBu iki esiri kurtarmayı başardılarRobinson onyedi beyaz esirden biri olan İspanyola elinden geldiği kadar iyiy baktıCuma’nın adasını bir düşman kabile istila etmişti ve oradaki beyaz esirlerin hayatı tehlikedeydi
Robinson İspanyolu ve Cuma’nın babasını öbür esirleri kurtarmaay gönderdiOnların dönüşünü beklerken bir İngiliz gemisinin adaya demir attığını gördüÇok geçmeden kaptanla iki adamının gemide isyan çıkartan mürettebat tarafından atıldıklarını öğrendiRobinson,Cuma ve üç denizci gemiyi almatı başardılarCuma’nın babası gelmeden adadan ayrılmak istemiyorduGünün birinde gelip onların ne durumda olduklarını öğrenmeyi tasarladıİsyancı tayfalardan beşi İngiltere’ye gidip asılmakatansa adada kalmatı uygun buldularRobinsonla Cuma İngiltere’ye dönmüşlerdiOtuzbeş yıl süren ayrılıktan sonra1687 Haziranın’da ana vatanına geldiği zaman hiç kimsenin tanımadığı bir yabancıydıAma Robinson’un maceraları bukadarlada bitmiyorduEski evini bulunduğu yere gelince,annesiyle babasının ve yakınlarının çoğu ölmüşlerdiYalnız iki kız kardeşiyle bir erkek kardeşinin sağ kaladıklarını öğrenmiştiArtık onu İngiltere’de tutan hiçbirşey kalmadığını gören Robinson Lizbon’a gittiAkadaşları mallarını saklamışlardıRobinson öğrendiklerinden memun şekilde İngiltere’ye döndüEvlendi ve üç çoçuğu oldu Karısı öldükten sonra 1695’de yeğenin kaptanlık ettiği bir gemiye binerek Doğu Adalarına ve Çin’e gitmek üzere yola çıktıGemi Robinson’un adasına da uğramıştıİspanyollarla İngiliz gemiciler yerli kabilenin kızları ile evlendiklerini ve adanın nüfusunun günden güne artmakta olduğunu gördü
Küçük kolonini emniyet ve huzur içinde olduğunu anladıktan sonra Cuma ile Robinson yine gemiye binipo denize açıldıBrezilya’ya giderken gemiye vahşiler hücüm ettiSavaş sırasında Cuma öldürüldüBrezilyadan sonra Robinson Ümit Burnu’nu dolaştı ve Çine gelince Rob burada bırakılmasını istediler Rob Çinden sibiryaya giden bir kervana katıldı En sonunda İngiltereye vardı 54 yıllık ömrünün büyük bölümünü vatanından uzakta macera peşinde geçirmişti Artık hayatınıngeri kalan kısmınıda vatanında sukunet içinde dönüşü olmayan o büyük yoculuğa yavaş yavaş hazırlanmakla geçirecektir