Boğuluyorum Bu Şehirde
Çiçekteyken yaprak dökmeğe başladı bir yanım
Önce çiçekler- sonra yapraklar terk ediyor
Uçurumlar çağırıyor beni
Tutun ellerimden
Çıkarın/girdaplardan yüreğimi-
boğuluyorum bu şehirde
Kemirgen sırtlan gibi duygular-
aşındırıyor insan yanlarımı
Akrep kıskacında soluyor düşler
Neden bu kadar karardı her şey
Hani nerede insanlar
Yılanlar dolanıyor ayak izlerimde
Boğazımda kör bir düğüm
Boğuluyorum bu şehirde
Yıldızlar kendi içlerine çekmişler
İnadına ışıksız sokaklarda ölüm kol geziyor
Sokak Lambaları kör
Canavar yutmuş loş ışıkları
Ay yüzünü saklıyor utancından
Boğuluyorum bu şehirde
Avuçlarımda camları parçalanıyor gençliğimin
Tırnaklıyorum duvarın solgun yüzünü
Parmak uçlarıma dökülüyor eti tırnağımın
Kamçılıyor hisleri
Arka yüzünü göremediğim
duvarlarla sevişme isteği
Yüreğimi asıyorum baş ucuma
Odama sığmıyor düşlerim
Alıp uzak zamanlara götürüyor beni hislerim
Boğuluyorum bu şehirde
Nettim size beyler
bu kadar acımasız gelmeyin üstüme
Alın sevdiğime-doğduğum yere götürün beni
Köyüm kollar boğmazdı
Çınarlar vardı dağlarımda-
Yalnızlığa kanat geren
Uçurumları bile yar diye saklardı duldasında
Kayın ağaçları-
Bedenlerini siper ederlerdi hain kurşunlara da-
Bana kurşun sektirmezdi
Yapraklarıyla örterdi fındık dalları üstümü
Sularım hiç üşütmezdi
Balıklar oynaşırdı derelerde
Of
pırıl pırıl sular düşlerimde
Boğuluyorum bu şehirde
Yağmur zamanlarında-
Yakamoz mavisine tutulur deniz
Yunuslar seker kıyılarında-
En görkemli valsları ile-
Alıp götürürlerdi yüreğimi
Kumsallar beni çağırıyor
Özlemlerim kaldı -yosun tutmuş sularda
Karadeniz coşuyor yüreğimin orta yerinde
Kızıldere gibi kucaklıyor- sırılsıklam özlemler
Boğuluyorum bu şehirde
Kararımı verdim kaçacağım bu şehirden
Bir hırsız gibi aralıyorum
Evimin dışa açılan kapısını
Oda ne
Yoksulluk çakal gibi pusu kurmuş kapıma
Usulca cebime götürdüm elimi
Çıplak tenimden başka bir şey yoktu
Zulüm akrep
Zulüm yengeç kıskacında
Zulüm fabrika kapılarına asılı-
Ekmeğimde-
Aşımda-
İşimde-
yıllardır kan kustum bu şehirde…
Zulüm baş ucumda
Ev sahibi dikilen karşımda
Çocuklar ellerim ayaklarım ve dizimde
Eşimin yaşlı gözleri çalkanıyor içimde
Boğuluyorum bu şehirde………
ABDULLAH ORAL
__________________
BiR BeN VaR Ki BeNiM İçiMDe; BeNDeN öTe,BeNDeN ZiyADe 
|