11-06-2007
|
#1
|
|
RaHaTSiZ
|
Ne Bir Ses Ne Bir Cümle!

Ne ses istiyorum ne de bir cümle  Sadece ben varım,varmışım anlıyorum Ve şimdi daha iyi biliyorum Biribirinin aynı olan sahneler perdeleniyor hayatımda  Tiyatro güzeldir Ama tiyatro senaryodur,kurgudur Benimki fazla gerçekçi olmadı mı ? Perdeleri kapatsak mı? Ben sıkıldım bu sahneden  İnmek istiyorum Şu sahne tozunu ben fazlaca yuttum  Başlarda tatlı geldi ama şimdi acımsı tatlar bırakıyor dilimde Su içmek fayda etmiyor bu tadı geçirmeye  Yazdığım cümleler teselli bulmuyor artık adresi olmayan avare olmuş sevinçlerimde  Acı çekiyor her bir zerrem,kıvranıyor cümleler kırışmış sayfalarımda  Neyin bedeli bu? Senaryoda yok bunlar  Nerde benim repliğim? Ne söyleyecektim sen geldiğinde? Unuttum  Aklıma gelenler,dilime giden yolu bulamadı  Nerdeler mi? Sorma bana,bende bilmiyorum  Bıraktım zaten hepsini   Varsın hepsi kayıp olsunlar  Dilimdeki acı tadı bilmesinler  Acı büyütür insanı Bende büyüdüm,hala da büyüyorum Ama batıyorum amaçsızca   Çırpınıyorum da batarken,bu bana sadece zaman kazandırıyor  Ne derin Allah'ım bu yer  Dibi yok hala görünürde   Nereye bu yolculuğum? Hani son durak nerde? Kim hazırladı bu sahneyi? Bulamıyorum kapıyı! Sen! Çekil önümden artık,göremiyorum yolumu  Yanımda yürüyemiyorsun,bana yol göstermiyorsun  Yalvarırım çekil,bari kalan son aklımla,son gücümle bulayım yolumu  Ne ses istiyorum ne de bir cümle Sus bu yüzden sakın konuşma  Yol gösterme bana! Elimi tut ***ür  Bu sahne böyle miydi? Hatırlamıyorum  Hatırlatır mısın bana? Kaybetmeye yüz tutmuş kayıp sevinçlerime sahip çıkar mısın? Biliyor musun ben bulamıyorum  Sen bulabiliyor musun her kayıp sevincini? Yoksa sen hep mi mutlusun? Belli,sen yutmamışsın sahne tozunu Çok belli Mutluluk nedir ki dostum? Sen bana acıdan haber ver??? Acı çek ki,büyüyesin  Sen daha çocuksun  Acıyı tanımamış hiçbir zerren! Bana anlatma mutluluk hikayelerini,sözümona mücadele eden içten içe umutsuz hikaye ve kahramanlarını  Ben büyüdüm çocuk  Masallarını unuttum  Sen sihir ol en iyisi  Ben yaşayan bir ölü,dokundur sihirli değneğini,hadi dirilt beni! Ama dur çocuk,elini kalbine koy,ordakiler varabilmişse diline, o zaman tut elimi  yap sihirini  Ama varamıyorsa kalbindekiler diline Bırak kalsın  Bırak  Ben büyüdüm çocuk  büyüdüm  Bu yüzden ne bir ses istiyorum ne de bir cümle 
|
|
|
|