Bırak Beni Eşkiya Bellesinler

BIRAK BENİ EŞKIYA BELLESİNLER
Ulus'ta bir KASIM akşamıydı
Işığımı çaldı, kızıla çalan karanlık
Ak alnına, al kan damladı yiğidimin
Kahpece vurup, kahpece kaçtı parkalılar
İşte o akşam sıktım yumruklarımı
Eridi avuçlarımda,
Anamdan miras merhamet
Şehit evi yüreğimde çelikleşen sevdama,
Çifte su diye kan verdi Alperenler
Tabanca tutuşturup elime,
Çıktı içimden tabutlarla masum düşler
Aynalara minnetsiz geçirdiğim gençliği;
Meğer nice gömülenler hiç ölmemişler
Bir hoyrat diyemedim aşka dair,
Kurşunların söylediği türküyü bildim ancak;
Yalnız, çaresiz, belimde tabanca
Sevdiğimden, sevdiğim için kaçtım
Anlaşılmak değildi derdim;
Kitapların önünden hep mahcup geçtim
Gül dalında bulunsun isterdim, parmak izim
Bağışlayın beni!
Babasına doymayan kızım
Kanıma kan, canıma can aldım,
Acımadım, vurdum, gözümü kırpmadım,
Her kavgamın gecesi rüyamda
Geleceğimin büyük ülkesinde,
Kavga etmeyen çocuklar gördüm
Rabbim bilir ki; dinim, devletim,
Bayrağım, ülküm için geçti ömrüm
Yine bir KASIM günüydü
Bir hurda yığınında buldular beni,
Senelerdir horozlanan tetikler,
Öldükten sonra vurdular beni
Reisini dinlersen; yarım kalmamalı,
Hayallerimizin gerçeğe hicreti
Koy düşmanlar ellerini zillesinler,
Anlatmaktan ötesi düşer sana HALUK!
Bırak beni,
Bırak beni eşkıya bellesinler

__________________