Pelin Otu.

Bileşikgiller familyasındandır Anayurdu Avrupa olan: ülkemizde Kuzey İç ve Güney Anadoluda yabani olarak yetişen çokyıllık dayanıklı otsu bitkidir 120 cme kadar boylanabilen pelinin ince tüylerle kaplı gövdesi kokulu kabarık çizgili ve gri-yeşil renklidir Çok ince tüylerle kaplı grimsi ya da beyazımsı yeşil altı gri renkli ve kokulu olan yaprakları çok parçalı ve almaşık dizilidir Temmuz-ağustos aylarında açan açık sarı küçük çiçekleri salkımlar oluşturur Silindirik yapılı yassı küçük ve gri renkli meyvelerinin içinde kahverengimsi gri minik tohumları bulunur Pelin döktüğü tohumlarıyla çoğalır ya da sonbaharda alınan gövde kalemleriyle çoğaltılır
Pelinin küçük yapraklı dalları özel kokulu ve çok acı lezzetlidir Uçucu yağ absintin gibi acı maddeler flavon ve pineni içerir Eskiden bazı içkilere acı çeşni vermesi için katılırken 1908 yılından beri bu şekilde kullanımı yasaklanmıştır
Pelin geçmiş yıllarda kurt düşürücü adet söktürücü ve çocuk düşürücü etkilerinden yararlanılmak üzere yüksek dozlarda kullanılırdı Ancak yapılan dikkatli analizler bitkinin zehirleyici ve sinir sistemini yıkıma uğratıcı etkilerini saptadığından bitkinin bu amaçlarla kullanımı da terk edilmiştir
Etki ve Kullanım:
Günümüzde pelinin tıbbi etkileri aşağıda verilen yöntemle yararlı hale getirilmektedir:
• Bitkinin içerdiği acı maddeler nedeniyle bedeni uyarıcı iştah açıcı ve sindirimi kolaylaştırıcı etkileri vardır Sindirim salgılarının nitelik ve nicelik yönünden yetersiz kaldığı durumlarda kullanılır
• Yüksek ateş ve enfeksiyon durumlarında güçlü bir iyileştiricidir
• Bedeni güçlendirici tonik etkisi vardır
• İdrar söktürücüdür
Bu durumlar için pelinin yaprakları ve çiçek açmış salkımları çiçekleri solduğu dönem olan yaz ortası ve sonbahar başı arasında toplanıp gölgelik ve havadar yerde kurutulur 1-2 tatlı kaşığı kuru karışım üzerine 1 bardak kaynar su dökülerek 10-15 dakika süreyle demlendirilmeye bırakılır Böylece hazırlanan infüzyon günde iki-üç kez birer bardak olarak içilebilir