Sharapnell Hüzzam - Hüznün Aynası

**Prof. Dr. Sinsi** · 11-29-2012

Sağanak vuruşlarındadır hüsran

Büyüdü Hüzzam üstüne varma

Çürür yüzüm mazgalı yoktur

Gözümün yağmuruyla bi akşam

Korktuğum,benim

Ben gözümden ürkek

Kaçtı, çocuk yanımadır hasret

Namlu oldu döndü şakağıma

Öldüğüm hüznün aynasında

Belleğimde kelepirdi sır ve sabuklardı verdiğimde soluğa, tek satırla

Son kesif cesaretim, som alevden olma bir mücevher oldu gerdanımda

Sesimi yak konuştuğum anda

Yüzüm har

lakin yürür gözün yalınayak

Bana da

sana genişti ömür, kaydırak

Hakikat ağardı ufkuma ak pak

Ruhum, bedende sayardı şafak

Sen Şarap(nel), bir tuval yarat

Ya bakar kör eyle, ya da göreni kör yap

Kalemdeki inceliğim zerafetin tecelliği değil

Tenkidimi duymayanın kulaklarını kes kanat

Veznime hüzzam vur

Pişman yumruklarımı doğaçladım hıyanetin cinayetinde

Bak keder cenindi kader rahminde

demin bıçakladım doğarken

İrkilir dilim

kelam kanadı fırtınamı yerken

Eskiden, kalabalık vardı derdettiğim yalnız

şimdi bir de yalnızlık

Çok da adi

Ufalarak giderdi sandalıyla sevgi

Yoktun sen, ellerim saçında pandomimdi sanki

[Nakarat]

Sağanak vuruşlarındadır hüsran

Büyüdü Hüzzam üstüne varma

Çürür yüzüm mazgalı yoktur

Gözümün yağmuruyla bi akşam

Korktuğum,benim

Ben gözümden ürkek

Kaçtı, çocuk yanımadır hasret

Namlu oldu döndü şakağıma

Öldüğüm hüznün aynasında

Ses kafeste bülbül, üstü kapalı küslüğüm meraktadır hayata, üzdüğü

Guslü kolay cüce günahlar aksederdi aynama

Dürdüm ömrü

Yükleminde küllenen bi cümle oldu

Beğendiğim o sayfa fesleğen kokardı

Son şehitlenen nefis ki kıstırıldı bir duam içinde

Fiske yerdi

Misket içine sığmadın çocukluğum

Kurum doldu gırtlağım

Ben anlatırken, huzrun emrederse ağla

Balıkçı bi dünyada olta olmaya kalktın sen

Lokma taktığın o çengel ucuna denk gelen beden ben oldum

Renk tuttu gözlerim bulandı

Mavi kamçılardı tenimi

Kızıl hırsı çaldı ıslığım

Kırdığım rıhtım ırzına geçerdi suyumun

Huyunu suyunu bilmediğim bi kuytu fenerden yürüdü yakamoz

Uykusuzdu hüsran

Yastığımda şiirim

Yazarken düşündüğümden fazla düşünür oldu sözlerim

Miskin halim iskambil oyunu raks ederdi ruhum anca bahtla

Hantal meseller alıp sırtına

İzini sürdü Hüzzam hakkın, buz kesti aklı

Rest çekti kendisine hüznün aynasında

11-29-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Sharapnell Hüzzam - Hüznün Aynası Sağanak vuruşlarındadır hüsran Büyüdü Hüzzam üstüne varma Çürür yüzüm mazgalı yoktur Gözümün yağmuruyla bi akşam Korktuğum,benim Ben gözümden ürkek Kaçtı, çocuk yanımadır hasret Namlu oldu döndü şakağıma Öldüğüm hüznün aynasında Belleğimde kelepirdi sır ve sabuklardı verdiğimde soluğa, tek satırla Son kesif cesaretim, som alevden olma bir mücevher oldu gerdanımda Sesimi yak konuştuğum anda Yüzüm harlakin yürür gözün yalınayak Bana dasana genişti ömür, kaydırak Hakikat ağardı ufkuma ak pak Ruhum, bedende sayardı şafak Sen Şarap(nel), bir tuval yarat Ya bakar kör eyle, ya da göreni kör yap Kalemdeki inceliğim zerafetin tecelliği değil Tenkidimi duymayanın kulaklarını kes kanat Veznime hüzzam vur Pişman yumruklarımı doğaçladım hıyanetin cinayetinde Bak keder cenindi kader rahminde demin bıçakladım doğarken İrkilir dilim kelam kanadı fırtınamı yerken Eskiden, kalabalık vardı derdettiğim yalnızşimdi bir de yalnızlık Çok da adiUfalarak giderdi sandalıyla sevgi Yoktun sen, ellerim saçında pandomimdi sanki [Nakarat] Sağanak vuruşlarındadır hüsran Büyüdü Hüzzam üstüne varma Çürür yüzüm mazgalı yoktur Gözümün yağmuruyla bi akşam Korktuğum,benim Ben gözümden ürkek Kaçtı, çocuk yanımadır hasret Namlu oldu döndü şakağıma Öldüğüm hüznün aynasında Ses kafeste bülbül, üstü kapalı küslüğüm meraktadır hayata, üzdüğü Guslü kolay cüce günahlar aksederdi aynama Dürdüm ömrüYükleminde küllenen bi cümle oldu Beğendiğim o sayfa fesleğen kokardı Son şehitlenen nefis ki kıstırıldı bir duam içinde Fiske yerdi Misket içine sığmadın çocukluğum Kurum doldu gırtlağım Ben anlatırken, huzrun emrederse ağla Balıkçı bi dünyada olta olmaya kalktın sen Lokma taktığın o çengel ucuna denk gelen beden ben oldum Renk tuttu gözlerim bulandı Mavi kamçılardı tenimi Kızıl hırsı çaldı ıslığım Kırdığım rıhtım ırzına geçerdi suyumun Huyunu suyunu bilmediğim bi kuytu fenerden yürüdü yakamoz Uykusuzdu hüsran Yastığımda şiirim Yazarken düşündüğümden fazla düşünür oldu sözlerim Miskin halim iskambil oyunu raks ederdi ruhum anca bahtla Hantal meseller alıp sırtına İzini sürdü Hüzzam hakkın, buz kesti aklı Rest çekti kendisine hüznün aynasında