Kâzım Karabekir Paşa

resmi tarihin unutturmaya çalıştığı Paşa'yı Kazım Karabekir'i kaleme aldı

İşte Armağan'ın 'Genelkurmay Karabekir Paşa'yı yine unuttu' başlıklı o yazısı:

İlker Başbuğ'un Genelkurmay Başkanı olduğu 2009 yılı meğer tarih açılımının bereketli yıllarındanmış da kadrini bilmemişiz

Hava temizlemede hepa sistemli süper cihaz İLK VE SON KEZ
Kâzım Karabekir gibi resmî tarih açısından 'tehlikeli' görülen bir komutanın bizzat Genelkurmay tarafından ilk ve belki de son kez anılması ona nasip olmuştu Şöyle ya da böyle Başbuğ bir tabuyu kırmıştı ama arkası getirilemedi İnsanın aklına ister istemez 'Genelkurmay'ın ahde vefa dediği bir seferlik miydi?' sorusu geliyor

Geçtiğimiz 26 Ocak Paşa'nın 64 ölüm yıldönümüydü Karaman Valiliği Belediye Başkanlığı ve Kazımkarabekir Kaymakamlığı tarafından ortaklaşa organize edilen konferansa çevre illerden gelenler de olmuştu Verdiğim konferansa gösterilen ilgi gerçekten görülmeye değerdi Salonda yer kalmayınca ayakta dinleyenler oldu Beklerdim ki askerler de gelip dinlesinler Üniformalı kimse yoktu 'Sivil' geldilerse bilmem

HAKİKAT GÜNEŞİNİN DOĞMA VAKTİ!
İYİ BİR ASKER MÜŞFİK BİR BABA!
Karabekir Paşa'yı bir elinde kılıç öbüründe kalemle düşünmek hoşuma gidiyor İyi bir asker; ama o kadarla bitmiyor Aynı zamanda müşfik bir baba kanunlara riayetten kıl kadar ayrılmayan dürüst bir vatandaş hakkını sonuna kadar savunan medeni bir insan inandığı dava uğruna hayatını ortaya koymayı bilen bir kahraman zarif bir koleksiyoner musiki ve şiirle iştigal etmiş marş yazıp bestelemiş bir sanat amatörü eğitim yoluyla kalkınma problemi üzerinde düşünmüş dahası icraatta bulunmuş sanayi projeleri olan bir devlet adamı Kürt ve Ermeni sorunlarının başımızı ağrıtacağını daha 1920'lerden itibaren söyleyen ve mutlaka tedbir alınmasını isteyen ileri görüşlü bir siyasetçi ve düzinelerce kitaba imza atmış velud bir kalem

kafalarımızdaki klasik 'asker' şablonunu bir kenara bırakarak bakmamız ayrıca Osmanlı'nın nasıl olup da bu denli çok yönlü askerler yetiştirebildiği üzerinde imal-i fikretmemiz gerekir

YALNIZ 'TARİH YAPAN' DEĞİL 'TARİH YAZAN' DA AYNI ZAMANDA!
Kâzım Karabekir Paşa tarihin yapılmasına katkıda bulunmuş bir şahsiyet her şeyden önce İkinci olarak Meclis'te görev yapmış bir siyasetçi Ancak üçüncü bir cephesi var: Yalnız 'tarih yapan' değil aynı zamanda 'tarih yazan' biri olması Galiba birilerini fena halde rahatsız eden de bu son özelliği
O da Atatürk gibi işi şansa bırakmamış ve yaptığı tarihin hikâyesini yazıp geleceğe emanet etmiştir Bu yüzden evi defalarca basılmış dosyalarına el konulmuş parasını kendi cebinden ödeyerek bastırdığı kitabı yakılmış yine de mücadelesinden vazgeçmemişti
1922'de Trakya'ya yaptığı bir gezide subaylarla birlikte

2012 Türkiye'si Karabekir Paşa'nın 70 hatta 80 yıl önce verdiği o efsanevi mücadeleyi ve bu uğurda katlandığı türlü haksızlıkları anlayabilecek noktaya emekleye emekleye de olsa gelmiş bulunuyor Türkiye demokratikleşme yolunda ilerlerken tarihin de gözünün kendi üzerinde olduğunu hiç unutmamalı Biz tarihi incelerken tarih de bizi inceler çünkü

Bence Kâzım Karabekir resmî tarih için hayattayken olsun öldükten sonra yayınlanan kitaplarıyla olsun kesinlikle bir radyum etkisi göstermiş ve ideoloji eliyle bir tarih kurgulayanların daima korkulu rüyası olmuştur Resmî ideoloji Paşa'yla uğraşırken aynı zamanda kaçınılmaz olarak onun öldürücü ışınlarına da maruz kalmaktan kurtulamamıştır
2012 Temmuz'u Kâzım Karabekir'in 130 doğum yıldönümüne denk geliyor Bu yılı Karabekir Paşa'nın tertemiz adının gelecek nesillerce de anılmasına ve anlaşılmasına çalışarak geçirmeye ve hâlâ ışımakta olan bu radyum'un nice gizlenen hakikatin ortaya çıkarılmasına vesile olmasını sağlayarak değerlendirmeye ne dersiniz?

HAYAT KARABEKİR BABASINI ANLATTI!
Geçenlerde Karabekir Paşa'nın kızlarından Hayat Hanım'la konuşuyorduk Babasıyla ilgili şu çarpıcı olayı anlattı:
Ailece bir sünnet düğününe gidiyorlarmış Tabii "karga" dedikleri sivil polisler de peşlerinde Tramvaya binmişler polisler de binmiş Gidecekleri yere gelince kendileri inmiş tramvaydan "Baktım" diyor "babam sağa sola baktı Sonra hareket eden tramvayın peşinden koştu camını tıklattı ve vatmana "İçeride arkadaşlarımız var söylesin de insinler indiğimizi fark etmediler galiba" dedi Kapı açıldı hafiyeler de indiler Babama dedim ki: "Niye haber verdiniz? Ne güzel kurtulmuştuk onlardan" Bana verdiği cevabı hiç unutmuyorum: "Öyle deme evladım onların da çoluk çocukları var Onlar da bu işten ekmek yiyor Bizi kaybederlerse üstlerine ne cevap verecekler? Belki de ekmeklerinden olacaklar Onların görevi bizi takip etmek Kendilerine yardımcı olmak da bizim görevimiz"