Osmanlıca Kelimeler, Osmanlı Sözlüğü

**Prof. Dr. Sinsi** · 11-25-2012

EAMM: Daha geniş, pek şümullü, en umumî

EÂZIM: Büyükler, ulu kişiler

EB: Baba, ata

EBB: Kuru ot, taze ot

Mera, otlak, çayır

EBEDÂ: Ebedî olarak, ebediyyen

EBEDÎ: Devamı, sonu olmayan

Ezelînin zıddı

EBED-ŞÜMÛL: Ebedî içine alan

EBEVEYN: Ana-baba

EBRÂR: İyiler

EBSÂR: "Basar"ın çoğulu

Gözler, görme hassaları

EBTER: 1

Eksik, tamamlanmamış

2

Dölsüz, çocuğu olmayan kimse

EBU'L-BEŞER: İnsanlığın atası

Hz

Âdem

EBU'L-HAYR: İyilik babası

ECÂNÎB: Ecnebîler, yabancılar

ECEL-İ KAZÂ: Tehlikeye uğramak suretiyle gelen ecel

ECEL-İ MÜSEMMÂ: Allah tarafından tayin edilmiş ömrün sonunda gelen ecel

ECİR: 1

Karşılık, ücret

2

İyi bir amelin karşılığı olarak verilen manevî mükâfat

ECR U MESUBÂT: Karşılık ve mükâfat

İyi amele karşılık Allah tarafından ahirette verilen sevap

ECR U SAVÂB: Yapılan bir şeyin karşılığı olarak verilen ücret ve sevab

ECR: Yapılan bir iş karşılığında verilen ücret

ECRÂM U ECSÂM: Cansız varlıklar ve cisimler

ECRÂM-I SEMÂVİYYE: Gök cisimleri, yıldızlar

ECSÂM-I MUHTELİFE: Muhtelif cisimler

ECSÂM-I SAKÎLE: Ağır cisimler

ECSÂM-I SELÂSE NAZARİYESİ: Üç cisim nazariyesi

ECZÂ: Cüzler

1

Eczacılıkta kullanılan maddeler

2

Bir kitabın parçaları

Kur'ân-ı Kerim'in cüzleri

EDÂ: 1

Ödeme, verme

2

vaktinde yerine getirme

3

Tarz, üslûp

EDÂ-İ EMANET: Emaneti yerine getirme

EDAT: 1

Kendi kendine anlamı olmayıp isim ve fiillere katılarak anlam gösteren kelime

2 Âlet

EDEB-İ KUTSÎ: Kutsî edeb, iyi ahlâk

EDEB-İ UBUDİYYET: Kulluk edebi

EDGÂS U AHLÂM: Karışık rüyalar

EDİLLE: Deliller

EDİLLE-İ AKLİYYE: Aklî deliller

EDİLLE-İ HAKK: Hak deliller, gerçek deliller

EDİLLE-İ KÂTIA: Kesin deliller

EDİLLE-İ ŞER'İYYE: Şer'î deliller; Kitap, sünnet, icma-ı ümmet ve kıyas-ı fukahadan ibaret dört delil

EDİLLE-İİ İLMİYYE: İlmî deliler

EDNÂ: Pek aşağı, en alçak

EDVÂR: Devirler, çağlar

11-25-2012	#13
Prof. Dr. Sinsi	Osmanlıca Kelimeler, Osmanlı Sözlüğü EAMM: Daha geniş, pek şümullü, en umumî EÂZIM: Büyükler, ulu kişiler EB: Baba, ata EBB: Kuru ot, taze ot Mera, otlak, çayır EBEDÂ: Ebedî olarak, ebediyyen EBEDÎ: Devamı, sonu olmayan Ezelînin zıddı EBED-ŞÜMÛL: Ebedî içine alan EBEVEYN: Ana-baba EBRÂR: İyiler EBSÂR: "Basar"ın çoğulu Gözler, görme hassaları EBTER: 1 Eksik, tamamlanmamış 2 Dölsüz, çocuğu olmayan kimse EBU'L-BEŞER: İnsanlığın atası Hz Âdem EBU'L-HAYR: İyilik babası ECÂNÎB: Ecnebîler, yabancılar ECEL-İ KAZÂ: Tehlikeye uğramak suretiyle gelen ecel ECEL-İ MÜSEMMÂ: Allah tarafından tayin edilmiş ömrün sonunda gelen ecel ECİR: 1 Karşılık, ücret 2 İyi bir amelin karşılığı olarak verilen manevî mükâfat ECR U MESUBÂT: Karşılık ve mükâfat İyi amele karşılık Allah tarafından ahirette verilen sevap ECR U SAVÂB: Yapılan bir şeyin karşılığı olarak verilen ücret ve sevab ECR: Yapılan bir iş karşılığında verilen ücret ECRÂM U ECSÂM: Cansız varlıklar ve cisimler ECRÂM-I SEMÂVİYYE: Gök cisimleri, yıldızlar ECSÂM-I MUHTELİFE: Muhtelif cisimler ECSÂM-I SAKÎLE: Ağır cisimler ECSÂM-I SELÂSE NAZARİYESİ: Üç cisim nazariyesi ECZÂ: Cüzler 1 Eczacılıkta kullanılan maddeler 2 Bir kitabın parçaları Kur'ân-ı Kerim'in cüzleri EDÂ: 1 Ödeme, verme 2 vaktinde yerine getirme 3 Tarz, üslûp EDÂ-İ EMANET: Emaneti yerine getirme EDAT: 1 Kendi kendine anlamı olmayıp isim ve fiillere katılarak anlam gösteren kelime 2 Âlet EDEB-İ KUTSÎ: Kutsî edeb, iyi ahlâk EDEB-İ UBUDİYYET: Kulluk edebi EDGÂS U AHLÂM: Karışık rüyalar EDİLLE: Deliller EDİLLE-İ AKLİYYE: Aklî deliller EDİLLE-İ HAKK: Hak deliller, gerçek deliller EDİLLE-İ KÂTIA: Kesin deliller EDİLLE-İ ŞER'İYYE: Şer'î deliller; Kitap, sünnet, icma-ı ümmet ve kıyas-ı fukahadan ibaret dört delil EDİLLE-İİ İLMİYYE: İlmî deliler EDNÂ: Pek aşağı, en alçak EDVÂR: Devirler, çağlar