|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlıca Kelimeler, Osmanlı Sözlüğü
EDYÂN-I BÂTILA: Bâtıl dinler Hak olmayan dinler
EDYÂN-I MÜNZELE: Allah tarafından gösterilen dinler
EDYÂN-I SEMAVİYYE: Semavî dinler Musevîlik, Hıristiyanlık ve İslâm dinleri
EF'ÂL: Fiiller, işler
EF'ÂL-i İBÂD: Kulların işleri
EF'ÂL-İ KULÛB: Kalbin işleri, kalbe doğan çeşitli duygu ve düşünceler Arapça'da kalbî fiiller (bilmek, görmek gibi)
EFDÂL: Daha faziletli, en faziletli
EFLÂK: 1 Felekler, gökler 2 Her gezegene ait gök tabakaları
EFRADINI CÂMİ AĞYÂRINI MANİ: Kendisine ait olanları toplayan, olmayanları dışarda bırakan
EFSANE: Masal, destan, mitoloji
EHAD: Bir, tek Allah'ın sıfatlarından
EHÂDÎS-İ ŞERİFE: Hz Muhammed (sav)'in söz, hareket ve ikrarlarından meydana gelen hadis-i şerifler
EHADİYYET: Birlik Allah'ın her bir şeyde kendilerine ait sıfatı Her şeyde birliğinin tecellisi
EHAKK: Çok haklı, daha haklı
EHASS: 1 En has, en özel 2 En bayağı
EHASS-I MAKSAT: En özel maksat
EHL U İYÂL: Bir kimsenin geçindirmek zorunda olduğu aile efradı ve diğer kimseler
EHL: 1 Sahip, malik, 2 Maharetli, usta 3 Bİr yerde oturan 4 Karıkocadan herbiri
EHL-İ BEYT: Hz Muhammed (sav)'in ailesi, hane halkı, (Hz Ali, Hz Fatma, Hz Hasan, Hz Hüseyin)
EHL-İ BİD'AD: Dinde olmadığı halde sonradan çıkan şeylere uyanlar
EHL-İ DİRÂYET: Zeka, bilgi, tecrübe ehli
EHL-İ EHVÂ: Heva ehli, arzu ve isteklerine tabi olanlar
EHL-İ İCTİHAD: Müctehid olan kişi, içtihad ehli
EHL-İ İMAN: İman ehli
EHL-İ İNSÂF: Merhametli, adil olanlar
EHL-İ KARYE: Köylü, köy halkı
EHL-İ KİTAP: Allah'ın gönderdiği kitaplara inananlar Terim olarak yahudiler ve hıristiyanlar
EHL-İ KÜFR: İnkârcılar
EHL-İ SALİB: Haçlılar, hıristiyanlar
EHL-İ SUFFE: Suffe ehli ki bunlar, Medine'deki Mescid-i Nebevî'nin sofasında kalırlar ve burada Hz Peygamber'den dni öğrenirlerdi
EHL-İ SÜNNET: Hz Muhammed (sav)'in yolunda gidenler, sün-nîler
EHL-İ ZİMMET: İslâm devletinin himaye ve tabiiyyetinde bulunan hıristiyanlar
EHLULLÂH: Allah'a itaat eden, Allah'ın sevdiği kimse, velî
EHREMEN: Zerdüştîlerin inandıkları, kötülük ve karanlık tanrısı, şeytan, dev
EHVEN-İ SIRREYN: İki gizliden en zararsızı
EHVEN-İ ŞERR: Şerrin en hafif olanı
EİMME: İmamlar
EKÂLİM: İklimler, memleketler, ülkeler
EKALLİYET: Azınlık, azlık
EKÂNİM-İ SELÂSE: Hıristiyanların baba, oğul ve Ruhu'l-Kudüs'ten oluştuğuna inandıkları Allah Allah, İsa, Ruhu'l-Kudüs üçlüsü
EKBER: En büyük
EKL: Yemek
EKMEL: En mükemmel, eksiği olmayan, en olgun
EKREMÜ'L-EKREMÎN: Cömertlerin en cömerdi Çok kerim, çok cömert olan Allah
ELFÂZ: Sözler
|