|
Prof. Dr. Sinsi
|
Fizilal-İl Kuran Tefsiri - Nuh Suresi Tefsiri ( Seyyid Kutub )
25- Onlar, günahları yüzünden suda boğuldular; ateşe sokuldular, kendilerine Allah'tan başka yardımcı bulamadılar
Hataları, günahları ve isyanları yüzünden suda boğuldular, ateşe sokuldular Bu ayette bağlaç olarak "fa" harfinin kullanılmış olması bir amaca yöneliktir Çünkü ateşe sokulmaları ile su da boğulmaları arasında uzun bir zaman yoktur Aradaki zaman farklılığı kısadır, yok gibidir Çünkü zaman Allah'ın ölçüsünde bir değer ifade etmez Sıralânış ve ardardalık onların dünyada boğulmaları ve ahirette ateşe sokulmalarından kaynaklanıyor Burada dünya ve ahiret arasındaki kısa dönemdeki kabir azabı da kastedilmiş olabilir "Allah'tan başka yardımcı bulamadılar"
Ne evlat, ne mal, ne iktidar ve ne de dost edindikleri düzmece tanrıları kendilerine yardımcı olamadı
İki kısacık ayette, isyancı, kıt anlayışlı sapıkların işi bitiriliyor Hayat kütüğünden isimleri siliniyor, defterleri dürülüyor Bu, surenin akışının Hz Nuh'un onların yok edilmeleri için yaptığı duayı sunmasından önce gerçekleşiyor Burada suda boğulmaları ayrıntılı olarak anlatılmıyor, onları boğan tufandan da uzun uzadı ya söz edilmiyor Çünkü burada kalıcı olması istenen atmosfer, işlerinin çarçabuk bitirilmiş olmasıdır Öyle ki onların suda boğulmaları ile ateşe sokulmaları arasındaki mesafe de "fa" bağlacı ile ortadan kaldırılıyor Kur'an-ı Kerim'in olağanüstü tasvirler ve çarpıcı ifadeler yoluyla mesajlarını iletmede kullandığı genel yöntem budur Bu yüzden biz de ayetlerin akışının oluşturduğu atmosferin önünde duruyor ve suda boğulmaları ile ateşe sokulmaları kıssasını uzun uzadı ya anlatarak öteye geçmek istemiyoruz
Sonra Hz Nuh'un duası ve mücadelenin sonunda Rabbine yakarışı sunuluyor:
26- Nuh dedi ki: "Rabbim! Yeryüzünde hiçbir kâfir bırakma"
27- "Doğrusu sen onları bırakırsan kullarını saptırırlar, sadece ahlâksız ve çok inkarcıdan başkasını doğurup yetiştirmezler"
28- "Rabbim! beni, anamı babamı, evime inanmış olarak gireni, inanan erkek ve kadınları bağışla; zalimlerin de yalnız helâkini artır"
Hz Nuh'un kalbi yeryüzünün zamanındaki insanların ulaştığı önü alınmaz, katışıksız kötülükten yıkanması gerektiğini sezmişti Kimi zaman yeryüzünün zalimlerden yıkanmasından başka çıkar yol bulunmaz olur Çünkü onların varlıkları Allah'ın davetinin önünde aşılmaz bir engel oluşturur insanların kalpleri ile davanın arasına girerler İşte Hz Nuh yeryüzünde tek bir zalim ve tek bir barınakları kalmamacasına yok edilmelerini isterken bu gerçeği dile getirmişti: "Doğrusu sen onları bırakırsan kullarını saptırırlar" "Kullarım" ifadesinden Hz Nuh'un müminleri kastettiği anlaşılıyor Çünkü Kur'an-ı Kerim'de buna benzer yerlerde bu anlamda kullanılır bu kelime
Buna göre ya, zalimler sahip oldukları süper güçlerini kullanarak müminleri inançlarından döndürürler Veya zalimlerin büyük bir iktidara sahip olmaları, bunun yanısıra yüce Allah'ın onları rahat bırakması müminleri yanıltır, böylece inançlarından dönerler
Ayrıca zalimler, kafirlerin doğup geliştiği bir çevre, bir ortam oluştururlar Bu çevrede doğan çocuklar küfrün yaygınlaşmasına aracı olurlar Çünkü zalimlerin oluşturduğu ortam onları kendine göre biçimlendirir Aydınlığın doğmasına fırsat vermez Kendi oluşturdukları sapık ortamın çevrelerini bürümesi sonucu gözlerini açamaz olurlar İşte Hz Nuh'un sözleri bu gerçeğe işaret ediyor Kur'an-ı Kerim bu sözleri şu şekilde aktarır: "Sadece ahlâksız ve çok inkarcıdan başkasını doğurup yetiştirmezler" Onlar toplumun içinde batıl ve sapık geleneklerin yayılmasına önayak olurlar Bunlara dayalı gelenekler, rejimler, düzenler ve yasalar oluştururlar Bunların gölgesinde de Hz Nuh'un söylédiği gibi ancak ahlâksızlar, kafirler yetişir
İşte bu yüzden Hz Nuh kırıp geçirmeyi, taş üstünde taş bırakmamayı temenni eden ezici duada bulunuyor İşte bu yüzden yüce Allah duasını kabul ediyor, yeryüzünü o kötülükten temizliyor, herşeye gücü yeten, karşı konulmaz gücüyle o pislikleri yıkıyor, yeryüzünü arındırıyor
Hz Nuh duasının sonunda yaptığı yok etmeyi, kırıp geçirmeyi, ezmeyi öngören bedduasının yanısıra şunları da söylüyor: "Zalimlerin de yalnız helakini artır" Yani onları yok et, köklerini kurut Bunun yanısıra şu ürpertici, şu sevimli yakarış yer alıyor: "Rabbim! Beni, anamı, babamı, evime inanmış olarak gireni, inanan erkek ve kadınları bağışla"
Hz Nuh'un bir peygamber olarak, Rabbinden kendisini bağışlamasını istemesi, yüceler yücesi Allah'ın huzurunda saygın bir Peygambere yaraşır bir edep tavrıdır Rabbi huzurunda bir kulun tavrıdır bu insan olduğunu, hata ettiğini, kusur işlediğini unutmayan, bununla beraber itaat eden, kulluk sunan ve Allah lütfu ile kendisini bürümedikçe amelleri ile cennete giremeyeceğini bilen bir kulun edep tavrıdır bu Nitekim peygamber kardeşi Muhammed de -salât ve selâm üzerine olsun- böyle söylemişti İşte Hz Nuh'un isyancı, suçlu ve büyüklük taslayan kavmini davet ettiği istiğfar budur O, bir peygamber olarak, bunca mücadeleden sonra ve bunca yorucu çabadan sonra bağışlanma diliyor Rabbine çalışma raporunu sunarken bağışlamasını istiyor
Ve anne-babası için yaptığı dua Bir peygamberin mümin anne-babasına yönelik iyiliğinin belirtisidir Eğer anne babası mümin olmasalardı, diğerleri ile birlikte suda boğulan kafir oğlunu reddettiği gibi onları da reddederdi (oğlu ile ilgili meseleye Hud suresinde değinilmiştir)
Özel olarak evine mümin olarak girenler için yaptığı dua da bir müminin bir başka mümine yönelik iyilik temennisinin ifadesidir Kendisi için istediği gibi kardeşine de hayır dilemesidir Evine mü'min olarak girenlerin Özellikle belirtilmesi, bunun kurtuluş alameti olmasından ve onların kendisi ile birlikte gemiye binecek olmasından dolayıdır
Bundan sonra genel olarak tüm mümin erkek ve kadınlara dua etmesi de, bir müminin tüm zaman ve mekanlardaki müminlere yönelik iyi duygularının, zaman ve mekan farklılığına rağmen aradaki yakınlık bağının bilincinde oluşunun ifadesidir Hiç kuşkusuz bu, zaman ve mekan farklılığına rağmen bağlılarını, sağlam sevgi, köklü özlem bağları ile birbirine bağlayan bir inanç sistemine özgü Hayret verici bir sırdır Yüce Allah bu sırrı hem inanç sisteminin özüne hem de inanç bağı ile birbirlerine bağlayan müminlerin kalplerine yerleştirmiştir
Müminlere yönelik bu sevgiye karşın, zalimlere karşı da derin bir nefret duyuyor:
"Zalimlerin de yalnızca helâkini artır"
Ve sure sona erdi Bu surede seçkin peygamber Hz Nuh'un cihadının aydınlık bir tablosu sunuldu Bir de inatçıların, zalimlerin yanlışta ısrar arını somutlaştıran karanlık bir tablo çizildi Bu iki tablo kalbe bu saygın ruha yönelik bir sevgi, bu soylu cihada yönelik bir Hayret, zorluklar ve meşakkatler ne olursa olsun, acılar ve fedakarlıklar ne kadar ağır olursa bu sarp yolda yürüme isteği ve kararlılığı uyandırdılar Çünkü bu yol, insanı kendisi için yeryüzünde öngörülen kemal/kusursuzluk düzeyine ulaştıracak biricik yoldur Bu yol aracılığı ile insan yüceler yücesi, ulu Allah'a doğru yol alır
|