|
Prof. Dr. Sinsi
|
Fizilal-İl Kuran Tefsiri - Sad Suresi Tefsiri ( Seyyid Kutub )
45- Ey Muhammed! Güçlü ve anlayışlı olan kullarımız İbrahim, İshak ve Yakub'u da an
46- Biz onları Ahiret yurdunu düşünen, gönülden bağlı kullar yaptık
47- Onlar bizim yanımızda seçkin ve hayırlı kimselerdir
48- İsmail'i, Elyas'ı, Zülkifl'i yi de an Hepsi iyilerdendir
49- Bu bir hatırlatmadır Korunanlar için güzel bir gelecek vardır
50- Kapıları onlara açılmış, Adn cennetleri vardır
51- Orada tahtlara yaslanmış olarak çeşitli meyveler ve içecekler isterler
52- Yanlarında bakışlarını yalnız kocalarına diken kendileriyle yaşıt güzeller vardır
53- İşte hesap günü için size söz verilen bunlardır
54- Doğrusu, verdiğimiz rızıklar tükenmez
55- Bu böyledir; ancak azgınlara kötü bir gelecek vardır
56- Cehenneme girerler Orası ne kötü bir konaktır
57- İşte bu kaynak su ve irindir, artık onu tadsınlar
58- Ve daha başka çeşit çeşit azab vardır
59- İnkârcıların ileri gelenlerine "işte bu topluluk sizinle beraber gerçeğe karşı direnenlerdir Onlar rahat yüzü görmesin Onlar mutlaka ateşe gireceklerdir" denir
60- Toplulukta bulunanlar ise; "Hayır, asıl siz rahat yüzü görmeyin; bizi buraya getiren sissiniz, ne kötü bir duraktır" derler
61- Rabb'imiz! Bunu kim başımıza getirdiyse, ateşte onun azabını kat kat artır" derler
62- Bize ne oldu ki, dünyada iken kötülerden saydığınız adamları burada niçin görmüyoruz? derler
63- Hani onlarla alay ederdik Yoksa onları gözden mi kaçırdık?
64- İşte ateş halkının tartışmaları böyledir ve bunlar gerçektir
Hz İbrahim, Hz İshak, Hz Yakup ve aynı şekilde Hz İsmail kesin olarak Hz Davud ve Hz Süleyman'dan önce peygamber olmuşlardı Fakat Onların Hz Eyyub'tan önce mi, sonra mı peygamber olduklarını bilmiyoruz Elyesa ve Zülkifl peygamberlerin durumu da Hz Eyyub'un durumu gibidir Bu son iki peygamber hakkında bir kaç kısa işaretten başka bir açıklamaya Kur'an-ı Kerimde yer verilmemiştir İsrailoğulları'na gönderilen peygamberlerden birinin adı İbranice "İlyesa"dır Bu da tercihe şayan görüşe göre Arapça'daki "Elyesa"dır Zülkifl hakkında ise Kur'an-ı Kerimin onu "seçkinlerden" biri olarak nitelemesinden başka bir şey bilmiyoruz
Yüce Allah, Hz İbrahim'i, İshak'ı ve Yakub'u "kuvvetli ve basiretli kullarımız" diye tanıtıyor Bu da onların elleriyle güzel işler yaptıklarını, sağlıklı görüş veya doğru düşünce sahibi olduklarını ortaya koyan bir kinayedir Sanki güzel iş yapmayanın hiç eli yokmuş, sağlıklı düşünmeyenin aklı ve görebilme yeteneği yokmuş gibi!
Bunun yanında onların onurlandırıcı sıfatlarından da söz ediliyor Yani yüce Allah onlara özellikle güzel bir sıfat vermiştir ki, ahiret yurdunu hatırlasınlar Bunun dışında kalan her şeyden soyutlansınlar:
"Biz onları, ahiret yurdunu düşünme özelliğiyle temizleyip kendimize halis kul yaptık"
İşte onların özelliği ve üstünlüğü budur Onları Allah katında seçkin insanlar haline getiren de bu özellikleridir:
"Onlar bizim yanımızda seçkinlerden, hayırlılardandır
Yüce Allah, aynı şekilde Hz İsmail, Hz Elyesa ve Hz Zülkifl'in de seçkinlerden olduğuna tanıklık etmektedir Peygamberlerinin sonuncusu ve elçilerinin en seçkinini onları hatırlaması, onlarla yaşaması, onların sabırlarını ve Allah'ın onlara merhametini düşünmesi için yönlendirmektedir Yalancı ve sapık olan toplumundan gördüğü sıkıntılara karşı sabretmesini istemektedir Zira sabır peygamberliklerin yoludur Çağrıların yoludur Yüce Allah sabreden kullarını yüzüstü bırakmaz Sabırlarına karşılık onlara iyilik, rahmet ve bereket verir Onları seçkin kulları arasına katar Allah'ın katındaki mükafat daha iyidir Tuzak kuranların tuzakları ve yalan sayanların yalanlamaları Allah'ın rahmeti koruması, ikramı ve ihsanı yanında basitleşmektedir
Önceki bölüm, yüce Allah'ın seçkin kullarıyla birlikte geçen hayat ve anılarla ilgili bir gezintiydi Sınanma ve sabır, rahmet ve ikram durumlarını sergiliyordu Yani, yeryüzünde ve bu dünyada yaşanan o yüksek değerli hayatın bir hatırlatmasıydı Şimdi ayetlerin akışı, devam etmektedir Gerçek anlamda Allah'a bağlı olan kullarla, ilahi mesajı yalan sayan azgınların ahiret alemindeki, öbür hayattaki durumlarını sergilemektedir Onların bu hallerini bir kıyamet sahnesinde gözler önüne sermektedir Bu konu "Kur'an da Kıyamet Sahneleri" kitabından biraz kısaltarak aktarıyoruz
Sahne, bütünü, bölümleri, çehreleri ve şekilleriyle birbirini tamamen iki manzara ile başlıyor: Gerçek anlamda Allah'a bağlı olan "takva sahiplerinin" ve onları bekleyen "güzel bir geleceğin" manzarası Tam karşısında Allah'a karşı gelen "azgınların" ve onları bekleyen "kötü bir geleceğin" manzarası Birincilerin durumu iyi Onlar için Adn cennetleri vardır Kapıları onlara sonuna kadar açıktır Onlar orada yan gelip yatacak, rahat edeceklerdir En güzel yiyecekler ve en güzel içecekler onlarındır Ayrıca onlar için genç-güzel huriler vardır Bunlar güzelliklerine rağmen "gözleri eşlerinden başkasını görmeyen" gözleri başkasını aramaz ve başkasına takılmaz Hepsi de genç ve yaşıttır Bu sürekli bir zevk ve Allah katından verilen bir rızıktır "Bitmez-tükenmez bu nimetler"
Diğerlerine gelince onların bir konakları vardır Fakat orada rahat yüzü görülmez Burası cehennemdir "Orası ne kötü bir konaktır" Onların orada kaynak sulardan içecekleri, kusmuktan yiyecekleri vardır Bu da ateşe girenlerin vücutlarından süzülüp akan pis ve iğrenç şeylerdir! Ya da onların bu türden daha nice ezaları, cefaları vardır ki, bunlara ayeti kerimede "ezvac" yani birbirine benzer eziyetler denilmektedir
Sahne, kapsadığı karşılıklı konuşmalarla somutlaşan, canlı hale gelen üçüncü manzara ile tamamlanıyor Burada cehennemlik olan azgınlardan bir topluluk görülüyor: Bunlar dünyada birbirini seven, birbirine dost olan kimselerdi Bu gün onlar birbirini tanımıyor, birbirinden kaçıyorlar Bunların bazıları sapıklığı aşılıyor, bazıları mü'minlere karşı üstünlük taslıyor, onların çağrılarını, cennete ilişkin inançlarını alaya alıyorlardı Nitekim Kureyşin ileri gelenleri de böyle yapıyor ve: "Kur'an aramızda O'na mı indirilmeliydi" (Sad Suresi 8) diyorlardı
Şimdi onlar bölük-bölük ateşe atılıyorlar İşte onlar şimdi birbirlerine: "İşte bu topluluk sizinle beraber gerçeğe karşı direnenlerdir" dediklerine cevapları ne oluyor? Cevapları öfke dolu, tepki dolu: "Onlar rahat yüzü görmesin Onlar mutlaka ateşe gireceklerdir" Peki kendileriyle alay edilenler susuyorlar mı? Hayır! Onlar da cevap veriyorlar: "Toplulukta bulunanlar ise; Hayır asıl siz rahat yüzü görmeyin, bizi buraya getiren sizsiniz, ne kötü bir duraktır' derler" Yani bu azaba düşmemize siz sebep oldunuz Birden öfke, bunalım ve intikam dolu bir dua yükseliyor "Rabb'imiz! Bunu kim başımıza getirdiyse, ateşte onun azabını kat-kat artır derler"
Sonra ne oluyor? İşte onlar mü'minleri arıyorlar Dünyada kendilerine karşı üstünlük tasladıkları, haklarında kötü düşündükleri, cennete ilişkin inançlarını alaya aldıkları mü'minler Evet onlar inananları arıyorlar Onları kendileri gibi ateşte bulamıyorlar Birbirlerine soruyorlar: Onlar nerede? Onlar nereye gittiler? Yoksa burada oldukları halde biz mi onları göremiyoruz? "Bize ne oldu ki, dünyada iken kötülerden saydığımız adamları burada niçin görmüyoruz? derler" (Bir kıraatte göre "Ette haznahum Sihriyyen" cümlesi soru değil, normal haber cümlesidir Biz de bu kıraatı tercih ettik Zira buna göre anlamı daha açık ve sağlıklı almaktadır Bu durumda "Ette haznahum Sihriyyen" (onları alaya alırdık) kendisinden önceki cümleyi tamamlamış ve "ricalen" (adımlar) kavramının sıfatı olur)
Halbuki onların arayıp sordukları adamlar uzakta, cennettedirler!
Sahne, cehennemliklerin gerçek durumlarını ortaya koyarak sona eriyor!
"İşte ateş halkının tartışmaları böyledir ve bunlar gerçektir"
Onların sonları ile gerçekten Allah'a bağlı takva sahiplerinin sonları arasında öyle mesafeler var ki Bunlar onların kendilerini alaya aldıkları, Allah'ın onları seçmesini çok gördükleri kimselerdi Onlar: "Rabb'imiz! Bizim azab payımızı hesap gününden önce ver" derken, paylarını almakta acele ederken bu kadar kötü bir nasibin kendilerini beklediğini hiç düşünmemiş olmalılar!
Surenin son bölümü baş tarafta işlenen tevhid, vahiy ve ahiretteki ceza-mükafat meselelerine tekrar dönmektedir Bu arada vahyin bir delili olarak Hz Adem'in kıssasına değinilmekte, o gün yüceler aleminde meydana gelen olaylardan söz edilmektedir O günden kıyamet günündeki hesaba çekilmenin sapıklık veya doğru yol üzerinde olmaya bağlandığı belirtilmektedir Kıssa aynı zamanda şeytanın içindeki kıskançlık duygusunun onu azdırdığını ve Allah'ın rahmetinden uzaklaştırdığını da ortaya koymaktadır Çünkü o, yüce Allah'ın Hz Adem'e verdiği nimeti ve ihsanı çok görmüştü Şeytan ile Ademoğulları arasındaki ateşi sönmeyen ve asla gevşemeyen sürekli mücadeleyi ve savaşı da sergilemektedir Bu savaşın amacı daha çok insanın şeytanın ağına düşürülmesi, onların kendisiyle beraber ateşe girmeleri ve böylece ataları Hz Adem'den intikam alınmasıydı Zira şeytanın kovuluşuna o sebep olmuştu Bu savaş amaçları belli olan bir savaştır Ama ne yazık ki, Ademoğulları ezeli düşmanlarına teslim olmaktadırlar!
Sure, vahiy konusunu ve onun ötesindeki gerçeğin önemini pekiştirerek sona eriyor Fakat ilahi mesajdan haberi olmayanların ve onu yalanlayanların bu gerçekten haberleri dahi olmamaktadır!
|